Roze huisje - Klein wonen in Almere Oosterwold

De wilgenhut in de tuin groeit flink door. Sinds afgelopen zomer zijn er flinke staken bijgekomen. Ze wijzen allemaal naar de lucht. Om de hut weer een beetje verversing te geven heb ik deze wintermaanden heel traagjes de hut weer bij elkaar gevlochten. Het is indrukwekkend hoe hard wilgen groeien. Sommige takken waren echt al van een flink formaat en niet meer zomaar om te buigen. Eigenlijk moet je ergens in de zomer al wat takken weghalen of vervlechten in de hut.  Alleen ben ik voorzichtig vanwege de mogelijke vogels die bovenin de hut broeden. Ik zag best wel vaak een merel de hut in en uit vliegen. Een broedsel storen, wil ik niet op mijn geweten hebben. Zeker in deze tijd waarin elke vogel telt.  Het is een flink karwei, maar levert ook heel mooie resultaten op. De takken heb ik over het dak heen getrokken en soms ook langs de zijkant geleid. Zo ontstaat een vervlochten geheel. Ik weet niet zeker of alle takken het redden. Sommige braken tijdens het buigen voor een deel....

  Stadslandbouw hoort bij Oosterwold. Als ik mensen vertel waar ik woon dan beginnen ze vaak over de doorwaadbare zone en stadslandbouw. Wat doe jij eraan, zeggen ze dan. Er klinkt een soort verwijt in door. Meestal hebben ze klokken horen luiden, maar waar de klepels hangen.... Gazons De wijk is vergeven van de groene gazons waar weinig landbouw te bespeuren is. Dat stemt droevig omdat de opzet van de wijk is dat mensen in elk geval voor een deel in hun eigen voedsel voorzien. De gemeente noemde een tijdje terug ineens een percentage van 10 procent. Oosterwold zou voor 10 procent van de voedselvoorziening in Almere moeten voorzien.  Geen idee waar dat percentage vandaan komt, zal ook van iemand komen die dezelfde klok heeft horen luiden. Ik las over Den Bommel op Goeree-Overflakkee waar volkstuintjes worden opgeofferd voor woningbouw . De grond verkopen aan een projectontwikkelaar is veel lucratiever. Onder het mom van woningnood zijn de volkstuintjes het eerste doelwit. Gee...

Een muur van meidoorns omgeeft de boomgaard. Je stapt via een kleine opening binnen. Dan sta je daar midden tussen de bomen. Het is een bos en een open plek ineen. De grote notenbomen wuiven boven je naar de hemel. Ertussen groeit een rij perenbomen. Mijn bomenvriend en kunstenaar Jos neemt me mee naar de boomgaard die hij beheert. Het is er stil. We doorbreken de stilte met het suizen van de zeisen. Vlak boven de grond kappen we het natte en hoge gras. Als je kunt dansen, kun je seizen, zegt Jos. Een beetje door de knieën cirkel ik een halve maan om mij heen. Het gras blijft netjes links van mij liggen. De Karnheuvel We zijn vroeg vertrokken naar het paradijs van de Karnheuvel. Op deze verhoging stond ooit een boerderij en een vloedschuur voor het vee. Nu groeien er walnoten, peren en appels. Aan de andere kant van de heuvel, iets verderop, is een grote verwilderde pruimengaard.  Jos heeft een kantoordag buiten georganiseerd. We maaien het gras, de brandnetels en andere bloeiers...

Laatst vroeg iemand aan mij of ik vaak de groencontainer aan de straat zet. Eigenlijk bijna nooit. Een paar keer per jaar en dan is hij nog halfvol. Deze keer als ik hem aan de straat zet hij nog niet eens halfvol, maar ik het weinige organisch afval is helemaal in elkaar geklonken.  Ik spit er maar doorheen met een viertandige vork, om de massa een beetje los te maken. Zo zal alles goed naar beneden zakken als de vuilniswagen de kliko verheft en omkeert. Levensmassa Het is een massa dat vol met leven zit. Ik zie bij het spitten wormen bewegen, vliegen opvliegen (heel veel) en afval dat in verre staat van ontbinding verkeert. Je ziet eigenlijk niet meer wat het ooit geweest moet zijn. En dat is goed. Het meeste bij ons belandt op de composthoop . Alleen de schillen van sinasappels, mandarijnen, bananen, mango en de pit van de avocado. Die doen we niet op de composthoop. Net als iets dat ook niet bij het groenafval mag, maar we stiekem toch doen... Groenafval Het blijft een raar ide...

De vierplankenbank die we voor onze trouwdag kochten, was nog niet geolied. Het mooie hout van de Tulpenboom van de Heiligenberg bij Leusden, was de hele winter onbeschermd. Het hout schreeuwde om aandacht en liefde. In het ontwerp heeft Jos wel rekening gehouden dat het hout snel droogt, maar het moet wel in de gekookte lijnolie . Nog een speurtocht om te vinden waar dat te koop is. We vonden het, via Jos.  Daarna ben ik wel een drukke zaterdag en zondag in de weer geweest om het bankje in te smeren met de olie. Nu pronkt het bankje, donkerder in de tuin. de hagelstenen blijven liggen op het hout gewijd tuinbankje

De mooie lentedagen afgelopen weekend hebben de tuin werkelijk veranderd in een groene oase. De groene waas aan de bomen is veranderd in bladeren. De bloesems schieten uit de fruitbomen. De vogels fluiten overal en de insecten gonsen. Wat een lentefeest. Na de bloesem in de amandelboom, volgen de pruimen. Die zijn nu ook allemaal klaar en dan volgen de perenbomen, appelbomen en ook de kersen (krieken en meikersen) schieten in de bloemen.  Wat een prachtig gezicht. De natuur laat zien hoe het meteen in actie komt met een mooi weer. Net als de vrouwen die ineens allemaal rokjes aantrekken alsof ze het zo hebben afgesproken op Martin Brils rokjesdag . de bloesem loopt kers pruim peer appel weer kers de lente verspringt

Bij het planten van de bomen en struiken van Heg en Landschap , heb ik rekening gehouden dat de planten samen een haag vormen. Een heuse bomenhaag. Bij de presentatie van de inspirerende heggenvlechter , is bij mij het zaadje geplant om de bomen een beetje te helpen bij het in elkaar vervlechten. Ik vlecht nu de takken in elkaar. De rozen, meidoorns, lijsterbessen, hazelaars, berken en Spaanse aken lenen zich daar prima voor. Ze staan dicht bij elkaar en als je de flexibele takken mooi ineenvlecht, ontstaat er een mooie gesloten heg, een vlechtheg. Meebuigen Het is een flink werk, waarbij ik ook de stammen heb aangepakt. Die zaag ik voor een klein stukje in zodat de stam beter meebuigt. Zo schep ik mijn eigen haag. Ik doe het eigenhandig, zonder cursus. Beetje filmpjes op youtube volgend en vooral kijkend naar wat de bomen en struiken doen. Het is ontzettend mooi om te zien hoe de stammen om elkaar heen vlechten. Het geeft een samenspel. De bosanemoon die aan is komen waaien, kronkelt...

De laatste snoeiers voor het voorjaar echt aanbreekt, zijn de appelbomen en de vlinderstruik. De appelbomen pak ik niet allemaal aan. De bomen links achterin zijn dit jaar aan de beurt. Ze staan al wat langer en staan elkaar ook een beetje in de weg. Daarom snoei ik het wat rigoureuzer dit jaar. Ze hoeven elkaar niet in de weg te zitten. De bomen en struiken om het drietal appelbomen dat bij elkaar staat (Groninger kroon, Jonagold en Elstar) heb ik ook allemaal wat teruggesnoeid. Net als de Zoete Ermgaard . Een activiteit waar ik wel handigheid in heb gekregen. Ik durfde het nooit te doen. Nu loop ik met een zekere hand met snoeischaar en zaagje door de tuin.  Minder hoogte Ik besluit om ze ook wat minder de hoogte in te laten gaan. Het is wel veel boven mijn macht werken. Dat merk ik vooral de dagen erna. Ik heb een stijve nek. Het werken achter de computer is bijna niet te combineren met een gepassioneerde tuinliefhebber. Het blijft schipperen. Vlinderstruik De grote vlinderstrui...

Niet alleen ons huisje, de hele buurt kleurt roze. De amandel en abrikozen staan weer prachtig in bloei. Het brengt maakt de lyriek in mij wakker. Een heuse tanka vloeit uit mijn dichterlijke pen. de amandelboom vertelt roze mondjes vol het voorjaar begint de abrikozenboom geeft antwoord in dezelfde kleur

De wilgenhut in de tuin staat volop in bloei. De weelderige takken heb ik in december samengeweven alsof ik allerlei touwen aan elkaar knoopte.  Het begint heus iets moois te worden. Ergens in de coronatijd heb ik een cirkel wilgen geplant met het idee dat ik daar een wilgenhut van zou maken. Een Facebookpost van Giel bracht mij op het idee om de wilgenhut te gaan maken. Hij bond de takken heel handig met hulp van touw aan elkaar. Zo ging ik ook aan de slag en maakte een dak van gebogen wilgen. Precies op de kruising bond ik de touwen stevig aan elkaar.  Flinke staken De hut bleef goed in toom. De bomen groeiden de zomer hard door. Tegen het einde van de zomer staken er flinke staken omhoog uit de hut. Dat vroeg om een stevige aanpak. Ik wachtte tot de bladeren van de wilgen waren gevallen. Zo had ik wat beter zicht op de takken en kon ze wat eenvoudiger samenbinden. Het begint wel een steeds ruiger karwei te worden. Het kost veel kracht in de handen en vingers om de lange tak...

In de winter is de tijd om de bomen te verplanten en te snoeien. De warme dagen van de laatste week laten zien dat zelfs de winter lastig is om een moment te vinden die geschikt is. De wilgenbomen naast het huis zijn heel hard gegroeid sinds ik ze 4 jaar terug plantte. Daarom heb ik deze week best wel rigoureus het zaagje in de hand genomen om een paar flinke in-de-weg-takkken eraf te zagen.  Ruimte maken Zo ontstaat er ook weer wat ruimte onder de bomen voor de kleinere aanplant die daar groeit. Die heb ik dit jaar bewust ongemoeid gelaten. Die zijn volgend jaar aan de beurt. Omdat de sloot aan de andere kant van het huis veel te ver gegraven is, heb ik de wilgentakken van de bomen daar neergelegd. Een soort ingegraven takkenril. Ik denk dat de dieren dit ook wel weten te vinden. Wie weet is het heerlijk in de zomer als het heel heet is. De bomen zien er nu een stuk kaler uit en ik hoop dat ze ervan opknappen. De takken die teveel over de parkeerplaats groeiden zijn nu weg. Er is ...

Ik geloof niet dat je meteen iets nieuws moet kopen als het oude kapot gaat. Misschien kun je het ook repareren. Zo ontstond er bij mij een flinke verzameling kapotte schoppen en batsen. De goedkope spades van de Action en de Gamma zijn van slecht staal gemaakt. Dat verbuigt zodra je er kracht mee zet in de klei. Maar hoe krijg je de steel los van de schep? Via marktplaats gekocht Via marktplaats kocht ik een aantal oude spades en rieken . Het nadeel daarbij is weer dat de stelen het snel begeven. Ze zijn gemaakt van hardstaal en als de steel losbreekt, dan kost het weer heel veel energie om het onderste stukje van de steel los te krijgen uit de metalen schep. Dat komt omdat ze vastgeklonken zitten aan de steel. Bestudering van een filmpje op Youtube hielp me aan de oplossing. Het is namelijk heel eenvoudig: zorg dat de steel en de schep helemaal los zijn van elkaar.  Metaalzaagje en dreef De vastgeklonken nagels maak je los met een metaalzaagje. Eventueel kun je een metaalvijltje ...

Laatst heb ik de spatel in de grond gestoken om de meidoorn naast het appelboompje te verplanten. De Groninger kroon en de meidoorn ernaast, zitten te dicht op elkaar.  Het was al voor vorig jaar gepland, maar door persoonlijke omstandigheden lukte het niet. Helemaal nadat we met kerst ook nog eens corona kregen en ik nog weken te uitgeteld was voor deze klus. Spade in de grond De spade gaat lekker in de grond in deze tijd van het jaar. Als de vorst nog niet in de grond is. In de zomer is de bovenlaag ondoordringbaar. Al verschilt de dikte van de klei heel sterk in de tuin. Vooral in het stukje bij de appelbomen is het heel aardig om door te komen. Alleen het hout van de schep breekt.  Er breekt er 1 en nummer 2 kraakt, maar met veel zorg kom ik heel ver. Het scheelt enorm als ik een oude spade erbij haal. Niet al te groot schepvlak heeft deze, maar hij is wel heel dik. Dat helpt om de wortel los te krijgen.  Lichaamsbeweging Een boom verplanten geeft een goede lichaamsbe...

De harde kleigrond heeft al een aantal schoppen en spades gesleten. Een aantal jaren geleden kocht ik via marktplaats wat oud gereedschap. Het staal was zo robuust, dat de steel het begaf toen ik de elegante spade gebruikte. Natuurlijk speurde ik nu ook weer op marktplaats om een goede schop te vinden. Geschikt voor de klei. De meeste spades hier sneuvelen voortijdig. Vaak is het de steel die het moet ontgelden, maar met een schep van de Action of de Gamma gebeurt het snel dat het blad dubbelklapt. Daar zit je niet op te wachten bij een grote graafklus.  Gras plaggen met rieken Het gebeurt ook bij de rieken. Deze zijn ideaal om bijvoorbeeld gras te plaggen. Een klus die ik graag deze winter wil gaan doen. Als de kleigrond wat natter is, is het makkelijker plaggen dan wanneer de grond kurkdroog is zoals in de warme, droge zomer. De rieken breken snel. Een paar jaar geleden braken gewoon de vorken af. Ik deed niet veel meer dan spitten in de composthoop. Daarom heb ik dit jaar weer e...

De winter brengt nieuwe gasten in de tuin. Als de dagen korter worden, veranderen de bezoekers. Zo komen het roodborstje en het winterkoninkje langs. Ook is er veel bedrijvigheid van koolmeesjes en pimpelmezen. We zitten met de bank naar onze tuin toe en zien zo al die actie in de tuin. Pas vloog er een vogel in paniek tegen het raam. Ook werd een vogel te grazen genomen door een havik. Veel bedrijvigheid dus. De waterbak hebben we naar boven getild in het vogelhuisje. Onder de overkapping is nu het bak waaruit de vogels kunnen drinken. Het heeft de bedrijvigheid vergroot. De andere plateau's zijn prima geschikt voor het eten. Het leukste is wel de melancholische zang van het roodborstje dat je overal hoort. De begroeting van de zon in de morgen, is misschien wel de mooiste. Het maakt mijn dag telkens goed. het roodborstje groet de zon uit bolle borst blozende hemel

Bij het wandelen met de honden of gewoon als ik een middagwandeling door het bos maak, loop ik vlak langs de tuin van een buurtbewoner. We maken een praatje. Ik ben door de blubber aan komen lopen. Ik vraag meteen naar het werk aan de rietkragen in dit deel van de wijk. Elk jaar komt hier een boer alle begroeiing weghalen met grote zware landbouwmachines.  Het levert een blubberig pad op waar het niet meer prettig lopen is met de honden. Hij zegt dat het niet anders kan. Natuurlijk kun je het ook zelf doen. Dat kost wat meer tijd. De zware landbouwmachines zorgen ervoor dat de grond nog minder water doorlaat.  Extra modder Het levert veel extra modder op. En alles is in de herfst, winter en een deel van het voorjaar al zo drassig. Het scheelt wel dat het gemaaide riet voor een deel op het pad is blijven liggen. Zo kom je er nog redelijk doorheen. Al vraag ik mij af hoe het er over een paar maanden uitziet. Eerste egel Ik vertel hem dat ik de eerste egel in de tuin heb gezien....

De ene Ginkgo is de andere niet. Het schijnt dat elke Ginkgo Biloba ongeveer rond dezelfde dag in het jaar vergeelt en zijn bladeren verliest. Maar dit verschilt wel allemaal per Ginkgo. Zo is de kleine Ginkgo die direct achter de grotere groeit, veel later geel. De Ginkgo van een buurman wat verderop is nu al helemaal kaal. In onze oude tuin was het altijd begin november . Onze grootste Ginkgo zweeft best lang tussen groen en geel in. Het duurt allemaal niet zo heel lang en je moet het heel goed in de gaten houden. En dan ineens is alles eraf.  Mijn leermeester Peter van Zonneveld weet precies wanneer de Ginkgo in de Hortus waarop hij uitkeek van zijn werkkamer op de universiteit zijn blad verliest. Op het eiland in het park bij Vogelhorst staat een groepje Ginkgo's die nog heel lang blad heeft. Die blaadjes gebruikte Doris voor mijn surprise voor Sinterklaas een paar jaar terug.  Hoe geler het blad, hoe mooier. Het is maar heel kort en daarom moet je er ook heel erg van g...

De appeloogst is dit jaar ongekend. We hebben zeker een kilo of 25 geoogst, waarvan zeker 15 kilo aan goudrenetten. De nieuwe soorten hebben hele kleine appeltjes gekregen, de oudere krijgen elk jaar een grotere oogst. Het is onvoorstelbaar dat er zulke heerlijke vruchten uit komen. Elk jaar weer. De peren waren dit jaar niet zo talrijk. We hebben geen enkele geoogst. Net als dat er weinig pruimen voor ons waren. De bloesem in het voorjaar heeft het er moeilijk mee als er nog regelmatig nachtvorst overheen komt.  Heel veel vruchten De amandelboom heeft wel heel veel vruchten afgegeven, niet allemaal met een heel klein amandeltje erin, maar genoeg. Net als dat we heel morellen hebben gehad. De andere kersen deden het ook heel redelijk. Aan frambozen, rode bessen, zwarte bessen en bramen ook geen gebrek. Het was wel een bijzonder appeljaar. De appels waren vroeg rijp. En ze werden ook al heel vroeg aangevreten door wespen. Daarom hebben we bepaalde appels vroeg geplukt, zoals de gron...

Er zijn veel spreekwoorden over onkruid. Onkruid vergaat niet. Het is een gebeuren waar mensen veel last van kunnen hebben. Hier aan de Vuursteenhof begon het met de enorme hoeveelheden distels . Eindeloos zag je mensen deze hinderlijke planten wegtrekken. Het is grond die niet in balans is. Al is grond nooit in balans, er zijn altijd stoffen in de bodem teveel of te weinig. Dat hoort bij het leven. De kunst is dat planten hierop reageren en daarmee een waarde leveren aan de grond. Onkruid bestaat niet Onkruid bestaat ook niet. Het is de benaming van planten die wij hinderlijk vinden. Keurig aangeharkte perkjes bestaan in de natuur ook niet. Dat doet de mens omdat hij vindt dat iets er op een bepaalde manier uit moet zien. In de afgelopen jaren heb ik veel soorten planten in mijn tuin voorbij zien komen. De distels hebben plaatsgemaakt voor andere planten zoals paardenbloemen . Een prachtig gezicht als al die paardenbloemen in bloei staan. Dan is onkruid toch ook heel mooi. Het hardnek...

De regen van de afgelopen tijd helpt het groen in de tuin enorm vooruit. De koudere temperaturen hebben wel wat groei tegengehouden, maar de vele neerslag zorgt uiteindelijk voor een enorme groeispurt. Wuivende grashalmen naast het huis Wat is dat weer genieten. Niet alleen het vele groen aan de bomen en de planten, ook het gras neemt het ervan. Vooral het Engelse raaigras krijgt een sterke groei-impuls door het vele water. Je ziet het gewoon groeien. Aardbeiplanten in bloei Grashalmen De harde wind maakt van de grashalmen mooie golven als een groene zee . Als de zon zo van opzij erop schijnt, kleurt het zelfs een beetje grijzig. De schuimkoppen op de zee van gras. Mooi om te zien. De dunne vruchtenbomen hebben wat meer moeite met de wind. De Chesterbraam groeit flink Gelukkig zie je de hoeveelheid vruchten ook toenemen. Wat een peren hangen aan de perenbomen. De bloesem van de appelbomen is er uitgewaaid door de wind afgelopen weekend, maar ook hier zie je de beginnende vruchten ontst...