Doorgaan naar hoofdcontent

Posts

Er worden posts getoond met het label haiku

Kappen

Ik hoor het gezaag in de bosstrook vlakbij ons huis. Ik weet het. De boomploeg een paar weken terug waarschuwde mij al: hier gaat worden gekapt. Mannen met laarzen, zaagvrije broeken en grote motorzagen bevestigen het als ik wat later mijn wandeling door het bos loop. Rob Bijlsma vertelde het mij deze zomer in zijn boek: Kerken van goud, dominees van hout . Staatsbosbeheer is een ordinaire boomproducent die geld moet ophalen met het kappen van zijn kostbare bossen. De energietransitie vraagt heel veel hout. De korrels - pellets - zijn nodig om 'groene energie' op te wekken.  Bijlsma pleit juist voor minder beheren (lees: kappen) en meer observeren (gewoon laten staan en zien wat er gebeurt). Er is zo verschrikkelijk veel te ontdekken wat we nog niet weten. Populieren Dit keer moeten de populieren eraan geloven. Ik zag het al bij het Almeerse kasteel, hoe het aangrenzende bos aan de andere kant van het fietspad uitgedund werd van populieren. Als er een bos aan moet geloven, voel...

Vierplankenbank

De vierplankenbank die we voor onze trouwdag kochten, was nog niet geolied. Het mooie hout van de Tulpenboom van de Heiligenberg bij Leusden, was de hele winter onbeschermd. Het hout schreeuwde om aandacht en liefde. In het ontwerp heeft Jos wel rekening gehouden dat het hout snel droogt, maar het moet wel in de gekookte lijnolie . Nog een speurtocht om te vinden waar dat te koop is. We vonden het, via Jos.  Daarna ben ik wel een drukke zaterdag en zondag in de weer geweest om het bankje in te smeren met de olie. Nu pronkt het bankje, donkerder in de tuin. de hagelstenen blijven liggen op het hout gewijd tuinbankje

Roze bloesem

Niet alleen ons huisje, de hele buurt kleurt roze. De amandel en abrikozen staan weer prachtig in bloei. Het brengt maakt de lyriek in mij wakker. Een heuse tanka vloeit uit mijn dichterlijke pen. de amandelboom vertelt roze mondjes vol het voorjaar begint de abrikozenboom geeft antwoord in dezelfde kleur

Meidoorn verplanten

Laatst heb ik de spatel in de grond gestoken om de meidoorn naast het appelboompje te verplanten. De Groninger kroon en de meidoorn ernaast, zitten te dicht op elkaar.  Het was al voor vorig jaar gepland, maar door persoonlijke omstandigheden lukte het niet. Helemaal nadat we met kerst ook nog eens corona kregen en ik nog weken te uitgeteld was voor deze klus. Spade in de grond De spade gaat lekker in de grond in deze tijd van het jaar. Als de vorst nog niet in de grond is. In de zomer is de bovenlaag ondoordringbaar. Al verschilt de dikte van de klei heel sterk in de tuin. Vooral in het stukje bij de appelbomen is het heel aardig om door te komen. Alleen het hout van de schep breekt.  Er breekt er 1 en nummer 2 kraakt, maar met veel zorg kom ik heel ver. Het scheelt enorm als ik een oude spade erbij haal. Niet al te groot schepvlak heeft deze, maar hij is wel heel dik. Dat helpt om de wortel los te krijgen.  Lichaamsbeweging Een boom verplanten geeft een goede lichaamsbe...

Spades en rieken

De harde kleigrond heeft al een aantal schoppen en spades gesleten. Een aantal jaren geleden kocht ik via marktplaats wat oud gereedschap. Het staal was zo robuust, dat de steel het begaf toen ik de elegante spade gebruikte. Natuurlijk speurde ik nu ook weer op marktplaats om een goede schop te vinden. Geschikt voor de klei. De meeste spades hier sneuvelen voortijdig. Vaak is het de steel die het moet ontgelden, maar met een schep van de Action of de Gamma gebeurt het snel dat het blad dubbelklapt. Daar zit je niet op te wachten bij een grote graafklus.  Gras plaggen met rieken Het gebeurt ook bij de rieken. Deze zijn ideaal om bijvoorbeeld gras te plaggen. Een klus die ik graag deze winter wil gaan doen. Als de kleigrond wat natter is, is het makkelijker plaggen dan wanneer de grond kurkdroog is zoals in de warme, droge zomer. De rieken breken snel. Een paar jaar geleden braken gewoon de vorken af. Ik deed niet veel meer dan spitten in de composthoop. Daarom heb ik dit jaar weer e...

Haiku Oosterwold

Al ver voordat ik in Almere Oosterwold kwam wonen, schreef ik gedichten en haiku . De laatste vorm heb ik een jaar of 8 terug ontdekt. Het is de ultieme vorm van dichten. In de haiku draait het om de essentie. Het was een grote eer dat ik voor het Oosterwoldpaviljoen op de Floriade een haiku mocht schrijven in april. Het is een loflied op Oosterwold in 17 lettergrepen. De Engelse vertaling had wel wat voeten in de aarde, maar met wat hulp zijn we ook daar uitgekomen. Haikubord De Floriade is nu ruim een week gesloten en het Oosterwoldpaviljoen krijgt een plekje in Oosterwold. Voor het haikubord is ook een geschikte nieuwe plaats gevonden. Het duurt alleen even voordat het zover is. Het komt bij het nieuwe gebouw van de Coƶperatie Stadslandbouw Oosterwold  te staan. De Coƶperatie Stadlandbouw Oosterwold is de drijvende kracht achter het Oosterwoldpaviljoen op de Floriade en krijgt nu het paviljoen van Japan . Een prachtig gebouw in duurzame, traditionele Japanse stijl geb...