Roze huisje - Klein wonen in Almere Oosterwold

De grote opruiming in mijn leven was bij de verhuizing naar mijn huidige  roze huisje . We halveerden in vierkante meters van ruim 130 vierkante meter huis naar 62 vierkante meter. De tuin is bijna 10 keer zo groot geworden. Minder boeken Het betekende dat ik heel veel van mijn boeken heb weggedaan. In mijn vorige huis, een heus grachtenpand in Almere, had ik op zolder een grote bibliotheek met heel veel boeken. Ik heb daarvan bijna driekwart weggedaan. Er is denk ik ongeveer een kwart overgebleven. Dat terwijl ik meer dan ooit lees. Ik leen de meeste boeken die ik lees bij de bibliotheek. Minder fietsen en harmoniums Het was nog meer wat er is weggedaan. Ik heb nu veel minder fietsen (van 4 naar 2) en ook het aantal harmoniums in huis is van 4 naar 1 gegaan. Allemaal grote offers. Nu, bijna 6 jaar na al dat ontspullen heb ik maar een paar dingen die ik mis. Mijn kofferharmonium die ik aan mijn neef heb overgedaan en die hij heel mooi heeft opgeknapt en ik mis heel soms een boek....

Laatst heb ik de spatel in de grond gestoken om de meidoorn naast het appelboompje te verplanten. De Groninger kroon en de meidoorn ernaast, zitten te dicht op elkaar.  Het was al voor vorig jaar gepland, maar door persoonlijke omstandigheden lukte het niet. Helemaal nadat we met kerst ook nog eens corona kregen en ik nog weken te uitgeteld was voor deze klus. Spade in de grond De spade gaat lekker in de grond in deze tijd van het jaar. Als de vorst nog niet in de grond is. In de zomer is de bovenlaag ondoordringbaar. Al verschilt de dikte van de klei heel sterk in de tuin. Vooral in het stukje bij de appelbomen is het heel aardig om door te komen. Alleen het hout van de schep breekt.  Er breekt er 1 en nummer 2 kraakt, maar met veel zorg kom ik heel ver. Het scheelt enorm als ik een oude spade erbij haal. Niet al te groot schepvlak heeft deze, maar hij is wel heel dik. Dat helpt om de wortel los te krijgen.  Lichaamsbeweging Een boom verplanten geeft een goede lichaamsbe...

Veel mensen zijn nog bezig om hier te komen wonen. Dan is het gek dat er al mensen vertrekken. Je schrikt best als je hoort dat je buren weggaan. Zeker als je weet dat er nog buren moeten komen naast en achter ons; er is nog niet eens een stip gezet achter en opzij van ons aan de Vogelakker. Toch kregen we laatst een mailtje waarin de buren vertellen dat ze weggaan. Ze geven allemaal goede redenen. Het is vooral het missen van de drukte en het gemak van de stad. De stad is de grote afwezige in Oosterwold. Er is hier nog niet zoveel te vinden. Geen winkelcentrum op loopafstand en voor vertier moet je de auto pakken als je snel ergens wil zijn. De Vuursteenhof in het winterlicht Verwachtingen op afstand De wijk is ook nog lang niet klaar. Het centrum van Almere Stad ligt op 12 kilometer afstand. Het winkelcentra van Almere Buiten en Almere Haven op 8 kilometer. De kleine, dure supermarkt bij de boer kunnen we zien vanuit ons huis, maar ligt op ruim 2 kilometer van ons. Het duurt zeker no...

Een paar weken geleden verkochten we onze boormachine. Hij was te zwaar voor ons en voor ons nieuwe huis wilden we de andere boormachine gebruiken die ook nog hadden. De boormachine – een heuse boorhamer om in het beton te kunnen boren – leverde niet zoveel op, maar we waren hem kwijt. Een oud mannetje in een scootmobiel kocht hem, mopperend dat het te duur was en twijfelend of hij wel in beton kon boren. Hij zou de resterende 5 euro een week later door de brievenbus doen. Als de uitkering voor de volgende maand binnen was. Maar hij had zoveel te boren dat hij hem nu echt nodig had. Of hij blij was met het koopje of dat hij echt uit de brand was, was mij niet duidelijk. Ik voelde me – eerlijk gezegd – een beetje door hem besodemieterd. Die 5 euro hebben we nooit meer gezien en dat wisten we eigenlijk toen hij al wegreed. Dat beeld. Van de boormachine die we hebben weggedaan, kruipt de laatste 2 weken geregeld door mijn hoofd. Zeker de boormachine was veel te zwa...

Vanmiddag was de overdracht van ons oude huis. Een bijzonder huis. Ons eerste koophuis. We hebben er 12,5 jaar gewoond. En in 12,5 jaar gebeurt er niet alleen veel. Je verzamelt ook heel veel spullen hebben we gemerkt. Het huis is de laatste weken steeds leger geworden. En met dat het leger werd, werd het ook steeds minder van ons. Zeker, de gordijnen hangen er nog. En daar zitten ook best veel herinneringen in. Maar de energie die in het huis zweeft, zal steeds minder onze energie zijn. Huis achterlaten De nieuwe bewoner geeft zijn eigen invulling aan het huis zoals wij dat achterlaten. Allerlei dingen gaan weg. Misschien breekt hij muren af of rooit de planten en bomen die wij hebben geplant. Doris was nog geen jaar toen we er kwamen wonen. Nu is ze een heuse puber. Wat een contrast. In dit huis heeft ze leren lopen, praten, lezen en schrijven. En nog veel meer. Al die voetstappen en ervaringen laat je achter. Zwevende herinneringen Net als veel andere bijzondere ervaringen. Dingen d...

Alle zeilen zetten we bij voor de overdracht van ons oude huis. Volgende week is het zover, dan zitten we bij de notaris. Maar daarvoor moeten we wel een heel leeg huis opleveren. Het gaat gestaag, het leeghalen van 12 jaar verwoed verzamelen. Ik sta er best versteld van wat wij allemaal in huis hebben gehaald. 2 jaar opruimen En dan zijn we al meer dan 2 jaar bezig met opruimen. Het begon aarzelend, niet teveel en met veel emotie. Rommelend in stapels papieren, veel inscannen en vast willen houden. Opruimen is eigenlijk afscheid nemen. Soms komen er zelfs herinneringen naar boven waarvan je niet meer wist dat ze er nog waren. Het huis verkoopklaar maken, was al een hele uitdaging. Maar daar hoefde ik mij alleen te houden aan de capaciteit van de boekenplanken die er hingen. Nu ga ik kleiner wonen, dat betekent dus dat er nog meer boeken wegmoeten. Schillen van de boekenvrucht Een moeilijk proces, want hoe meer je schiltvan de boekenvrucht, hoe meer je tot de kern van je boekenbezit ko...

Meer dan een week leven we nu in ons roze droomhuisje. Steeds meer dozen zijn uitgepakt. We pakken zelfs de draad van het werkzame leven weer op. Ik werk alweer een paar dagen. Best wennen want fietste ik voor de verhuizing nog in 10 minuten naar mijn werk. Daar zijn nu 30 minuten bijgekomen. En het waait hard in de polder op de route naar het westen. Dat heb ik ook ontdekt. Er is nog heel veel te doen. We hebben regentonnen onder de dakgoot gezet, de regenpijpen komen hopelijk binnenkort. Net als dat er lampjes moeten worden opgehangen. En vergeet de gordijnen niet. p Gisteravond de nieuwe door Inge genaaide gordijnen opgehangen bij de achterdeuren. Ze zijn meer dan 3,5 meter lang en hoog. Tussendoor probeer ik ook al een soort terras te tegelen. Voor het tegelen heb ik vorige week op 2 plekken in Almere gratis tegels opgehaald. Veel sjouwen waarbij ik mijn duim verrekte. Best pijnlijk. Zeker ook omdat het werk gewoon doorgaat. Ik doe nu zo voorzichtig mogelijk om de boel niet extra t...

We wonen in Oosterwold! Zaterdag zijn we overgegaan van de Alkmaargracht naar de Vuursteenhof. Een hele klus zeker bij die temperatuur. We kregen hulp van 2 Syrische jongens. Best lastig bij het geven van instructies, maar ze waren erg bereidwillig en alles lijkt zonder veel kleerscheuren te zijn overgebracht. nOnderweg in de bus mooie gesprekken met de jongens. Hoe ze gezworven hebben en wat hun plannen zijn voor de toekomst. Hoe het is om helemaal ontheemd te zijn. Wat een luxe dat wij hier in zo’n huis mogen wonen. We zijn nu erg druk met uitpakken en het inrichten van ons huisje. Als er dan gratis tegels voorbij komen, dan ga ik ze halen. Het levert weer mooie gesprekken op en ik leer er veel van. pWat ik deze week heb geleerd: rijden in een bus met automatische versnelling; achteruit inparkeren met een bus op een puinweg; dingen loslaten en op tijd weer vastpakken. Dat kan zelfs bij een loodzware wasmachine. Én bij een oud harmonium; rijden met een aamhangwagentje, achteruit ...

Druk met de bouw van een hek voor de honden aan de achterkant van ons roze huisje . Het is een flink karwei. Zeker bij deze temperaturen. Ik ben vorige week woensdag begonnen. Paaltje voor paaltje. Eerst in de menie en dan de grond in. Met in het midden een plank voor de versteviging. Ik heb gekozen voor kippengaas en het is een eindje in de grond gegraven om het de graag gravende teckels een beetje te ontmoedigen. Geen idee of het voldoende is. De bouw van het hek heeft me flink wat hoofdbrekens gekost. Het is nog niet klaar. Er komt een betonnen afsluitband voor het hek en boven ga ik het nog afsluiten met een brede plank. Ik ben benieuwd hoe ze de nieuwe tuin vinden. Afgelopen week is de laatste fase ingegaan: het inbouwen van de keuken. Het resultaat is overweldigend. Wat een keuken hebben we gekregen. Ik ben nog nooit zo trots geweest op mijn keuken. Het voelt als een keuken voor grote mensen. Nog nooit zoiets beleefd. Net als het hele huis. Het mag dan klein zijn, maar voor mij v...

Maandagochtend. Telefoon. Waar we zijn? Er is niemand bij het roze huis, maar de monteur die ons op het net gaat aansluiten wel. Hoezo? We hebben niks te horen gekregen. Ze zouden toch pas een week later komen? Er blijkt iets in de planning aan de hand te zijn. De schouw vorige week is blijkbaar zo goed gegaan dat ze zonder het te melden al een afspraak hebben ingedeeld. Gelukkig is de afspraak verschoven naar vrijdag. Het werk in huis gaat gewoon verder. De wanden van de slaapkamers staan. De deuropeningen verraden hoeveel ruimte we straks hebben. En het valt niet tegen. Al is het veel passen en meten. Passen al die boeken erin? Hoeveel zouden er eigenlijk in kunnen? De stopcontacten zitten erin. Nu de gaten in het plafond voor de kachel en de afzuigkap in de keuken. De zonnepanelen komen ook binnenkort. We kunnen gaan leveren voor het net. Woensdagmiddag half 4. Telefoon. Dat ze al morgen komen aansluiten. Ze schieten namelijk op. Oei. Weer snel bellen met de bouwer of hij het voor e...

Paar dagen flink aan het opruimen geweest. Alles teruggebracht tot proporties om het huis straks ook voor kopers aantrekkelijk te maken. Verder allemaal kleine dingen die zijn blijven liggen oppakken. Kleine reparaties zoals een paar stukje plintjes vervangen. Of eindelijk een goede lichtschakelaar op het toilet. Als het allemaal gedaan is, kijk ik heel trots naar hoe het is geworden. Ik kan er dan best van genieten en vraag me steeds weer af waarom ik het niet eerder heb gedaan. Alsof een koper meer noodzaak is dan jezelf. Ik kan er ontzettend van genieten om te zien hoe leuk ons huis eigenlijk is. Dan weet ik meteen ook weer waarom we hier zijn gaan wonen. Al dat opruimen en geklus mat wel af. Ik reed gisterenochtend naar het recyclingperron. Ik was er al voor openingstijd en sloot aan in het rijtje auto’s dat al stond te wachten. Een man achter mij stapte uit en vroeg waar wij allemaal op wachtten. Hij vreesde dat de deur gesloten zou blijven, maar toen begon de stoet al te rij...

Bijna een onmogelijkheid na het lange wachten: een goede planning hebben voor wanneer we kunnen beginnen met de bouw van ons huisje. Een dag voor de ondertekening van onze koopovereenkomst zijn we naar onze huisjesbouwer Martin gegaan. Crisisberaad. Hij heeft tot juni de tijd om ons huis te bouwen. Als het later wordt, dan komt zijn eigen project in gevaar. Daarom stuurt hij aan om in mei te beginnen. Maar is onze weg dan klaar? Nog niet alle betalingen zijn binnen, geeft de initiatiefnemer van ons project aan. Ena als het geld er niet is, kan de grond niet worden overgedragen en loopt het project opnieuw vertraging op. De grote vraag voor ons: halen we het. Kunnen we op ons landje om de bouwer al te laten beginnen? We krijgen geen vinger achter de planning. Wat moeten we nu? Het risico om met een bouwpakket van het huis te zitten en een serie heipalen. Dat kunnen we echt niet hebben. De dubbele lasten die vanaf maart gaan gelden, kunnen we echter ook niet lang volhouden. Een week lat...

Het geeft weer een goed gevoel om iedereen weer te zien. Al zijn we bij lange na niet met zijn allen bij deze informele bijeenkomst in het KAF Almere. We hebben echt al een band ontwikkeld met de toekomstige bewoners van de Tiny House Farm of de Vuursteenhof . Een bijeenkomst voelt altijd als een warm bad. We mogen bij de maquette waarin Almere in Lego is nagebouwd staan. Daar spreken we elkaar weer. Wat zijn je plannen, is er iets veranderd. Sommigen presenteren trots hun plannen. Ze laten zien hoe het ontwerp van hun huis(je) nu geworden is. Of hoe de keuken van Ikea eruit komt te zien. Van anderen horen we hoe ze verwikkeld zijn in een strijd met de gemeente over het geluid. De vergunning mag voor ons dan binnen zijn, momenteel spelen veel dingen rond de eventuele geluidsbelasting op de gevels. Een mooie brief van een medebewoner ligt in concept klaar. Of we er allemaal onze naam bij willen zetten. Het schept een band samen. Ik vind het onwijs gaaf dat we de handen ineen slaan en...

Laatst vertelde ik iemand over onze plannen. Dat we naast het huis een container willen zetten. Om spullen kwijt te kunnen en eventueel een aparte ruimte te maken voor mezelf en er een harmonium neer te kunnen zetten. Degene die ik het vertelde, vond het grappig. Dus je gaat nu al uitbreiden? Ik vond het een beetje vreemd dat ze erom moest lachen. Waarom mag je gedurende de bouw niet de plannen bijstellen? Dat is niet minimalistisch vond ze. Als je echt minimalistisch leeft, heb niet veel spullen en leef je met weinig tot niets. Ik doe hieraan afbreuk door een container naast mijn huis te bouwen voor mijn spulletjes. Ik heb nooit gezegd minimalistisch te willen leven. Ik wil leven met minder, maar niet met niks of minimaal. We gaan bijna de helft kleiner wonen om ons te dwingen een deel van onze spullen weg te doen. En we hebben veel rommel. Dat ontdekken we steeds. Maar in een leeg huis leven, al is het klein, dat kan ik echt niet. Ik ben er een beetje wars van om mij helemaal naar ee...

De top 10 meestgelezen blogs van 2017 gaan allemaal over ons nieuwe huisproject aan de Tiny House Farm . Plattegrond van ons huisje Aanvraag omgevingsvergunning Bouwvergunning binnen Nieuwe buren Inspiratie bij Ikea Sporen in de klei Naar je huis kijken RVB Lange adem Paradijsvogelbosje

Onze reis naar een nieuw huisje in Oosterwold staat een beetje stil. Muurvast noemde ik dat een paar weken terug. Weinig schot, maar genoeg tijd om even uit het raam te kijken. Dan vallen je ogen op ogenschijnlijk simpele dingen. Zoals de afkorting RVB die we de afgelopen week in een mailtje van de gemeente kregen. We hebben de definitieve vergunning al meer dan 6 weken en nog geen enkele bevestiging hiervan ontvangen. Daarom maar een mailtje. En de ambtelijke molens als ze draaien, draaien ze langzaam. Als de waterrad in een opgedroogd beekje. We kregen dus een mailtje en waren helemaal blij. In het mailtje stond dat onze aanvraag voor de koop van de grond bij het RVB lag. RVB. Geen idee wat het is. Maar dan ga je het opzoeken. We staan immers stil. En wat betekent het? Rijksvastgoedbedrijf ! Het RVB beheert alle vastgoed van de Nederlandse staat. Ons landje draagt de RVB straks over aan de gemeente die het op haar beurt verkoopt aan particulieren zoals wij. Daar wachten wij nu op. H...

Naast de bouw van een nieuw huis is ons leven gericht op het verkopen van onze huidige woning. Omdat we deze zo vlekkeloos mogelijk willen laten verlopen, proberen we het moment dat we het huis in de markt zetten zo gunstig mogelijk in te schatten. We kijken nu ook om ons heen. Wat gebeurt er allemaal in de buurt. En dat is eigenlijk best leuk. Je komt op ideeën wat je allemaal met je huis had kunnen doen. En dan ontdek je ook hoe leuk het huis is waar we nu wonen. Je bent weer even net zo verliefd op het huis als in de tijd dat je het kocht. Ik denk dat het heel belangrijk is om ook op die manier afscheid te nemen van je huis. De ongemakken zijn er zeker, maar er is ook veel moois. We hebben hier de bijna 12 jaar met ontzettend veel plezier gewoond. Het is een fijn huis, niet al te duur en het blijkt ook best robuust te zijn. Grote kosten hebben we er nooit aan gehad. Vooral door de grootte blijf ik gecharmeerd. Een huis met ongekend veel mogelijkheden doordat het zo groot is. De zold...

Een belangrijk actiepunt voor deze zomervakantie: de zolder opruimen. Ik word er bijna moedeloos van. Het schuiven met dozen moet maar eens afgelopen zijn, het is tijd voor de rigoureuze aanpak. De dozen moeten ook echt verdwijnen. Het verkopen op markten geeft niet het resultaat dat we willen hebben. We proberen nog wat boeken te verkopen. Al ligt de verkoop van boeken via boekwinkeltjes.nl de laatste maanden helemaal stil. Daarnaast besteed ik de tijd aan het opruimen van mijn foto-albums . Het vraagt veel aandacht, wat bewaar ik, wat doe ik weg. Het doet soms ook pijn. Wat doe je bijvoorbeeld met de knuffelbeer die een oude liefde aan je gaf: opsturen of gewoon weggooien? Zo verdwijnen de spullen langzaam maar zeker uit zicht. Al vraag ik mij af of ik niet te streng ben bij het opruimen: mag je alleen iets bewaren dat je verwacht ooit te zullen gebruiken? Of mag je ook dingen bewaren die je niet zult gebruiken, maar die je gewoon wilt houden? Wie weet het antwoord. Het helpt mij m...

Voor de aanvraag van onze nieuwe hypotheek wil de bank ook weten wat ons huidige huis waard is. Wat levert het op als we het straks verkopen? De WOZ-waarde is hiervoor niet toereikend genoeg. Ze willen ook dat een makelaar met onafhankelijke blik door het huis loopt. Daarom nodigen wij een makelaar uit om een taxatie laten doen van ons huidige huis. Het moet allemaal halsoverkop omdat we vrij laat horen dat deze taxatie nodig is. Maar we hebben al ideeën over de verkoop, zodat we al snel een geschikte makelaar hebben gevonden. Zo’n bezoek geeft je aantal leuke inzichten. De makelaar kijkt toch met een andere blik naar je huis dan jijzelf. Zo zie je zelf dat scheve schakelaartje niet meer. Of dat haakje dat al jaren loszit. Ik vergeet het steeds vast te schroeven. Je ziet ook de mooie dingen niet altijd meer bewust. Zoals de mooie ligging, de hoge zolder. De enorme ruimte en het knusse achtertuintje. Allemaal voordelen die ons hier uiteindelijk naartoe hebben gebracht en die mogel...

Het moment van dit jaar is wel geweest dat ik de advertentie zag voor Tiny House Farm . Dat was in maart in de bijlage van de Almere Dichtbij. Vanaf dat moment zijn er steeds nieuwe stappen geweest. Nieuwe momenten waarin we weer een beslissing namen. Het is dé beslissing van het jaar geweest: meedoen aan de loting voor een plekje op de Tiny House Farm in mei. Wat een vreugde dat we in aanmerking kwamen voor een kavel en dat we uiteindelijk een groter kavel uitkozen. We werken nu heel hard om te kunnen verhuizen naar een veel kleiner huis. Tiny House, ontspullen en duurzaam leven De reacties zijn ongelooflijk. Het afgelopen jaar is de belangstelling voor Tiny Houses, ontspullen en duurzaam leven namelijk explosief toegenomen. Het is heel bijzonder om als doorsneeburger ineens voorop te lopen in een hype. Een aparte gewaarwording is dat, terwijl ik voor mijn gevoel kies om bewuster te leven. Een keuze die los staat van welke hype dan ook. De keuze om kleiner te gaan wonen en daarmee o...