Roze huisje - Klein wonen in Almere Oosterwold

De mooie lentedagen afgelopen weekend hebben de tuin werkelijk veranderd in een groene oase. De groene waas aan de bomen is veranderd in bladeren. De bloesems schieten uit de fruitbomen. De vogels fluiten overal en de insecten gonsen. Wat een lentefeest. Na de bloesem in de amandelboom, volgen de pruimen. Die zijn nu ook allemaal klaar en dan volgen de perenbomen, appelbomen en ook de kersen (krieken en meikersen) schieten in de bloemen.  Wat een prachtig gezicht. De natuur laat zien hoe het meteen in actie komt met een mooi weer. Net als de vrouwen die ineens allemaal rokjes aantrekken alsof ze het zo hebben afgesproken op Martin Brils rokjesdag . de bloesem loopt kers pruim peer appel weer kers de lente verspringt

Bij het planten van de bomen en struiken van Heg en Landschap , heb ik rekening gehouden dat de planten samen een haag vormen. Een heuse bomenhaag. Bij de presentatie van de inspirerende heggenvlechter , is bij mij het zaadje geplant om de bomen een beetje te helpen bij het in elkaar vervlechten. Ik vlecht nu de takken in elkaar. De rozen, meidoorns, lijsterbessen, hazelaars, berken en Spaanse aken lenen zich daar prima voor. Ze staan dicht bij elkaar en als je de flexibele takken mooi ineenvlecht, ontstaat er een mooie gesloten heg, een vlechtheg. Meebuigen Het is een flink werk, waarbij ik ook de stammen heb aangepakt. Die zaag ik voor een klein stukje in zodat de stam beter meebuigt. Zo schep ik mijn eigen haag. Ik doe het eigenhandig, zonder cursus. Beetje filmpjes op youtube volgend en vooral kijkend naar wat de bomen en struiken doen. Het is ontzettend mooi om te zien hoe de stammen om elkaar heen vlechten. Het geeft een samenspel. De bosanemoon die aan is komen waaien, kronkelt...

De laatste snoeiers voor het voorjaar echt aanbreekt, zijn de appelbomen en de vlinderstruik. De appelbomen pak ik niet allemaal aan. De bomen links achterin zijn dit jaar aan de beurt. Ze staan al wat langer en staan elkaar ook een beetje in de weg. Daarom snoei ik het wat rigoureuzer dit jaar. Ze hoeven elkaar niet in de weg te zitten. De bomen en struiken om het drietal appelbomen dat bij elkaar staat (Groninger kroon, Jonagold en Elstar) heb ik ook allemaal wat teruggesnoeid. Net als de Zoete Ermgaard . Een activiteit waar ik wel handigheid in heb gekregen. Ik durfde het nooit te doen. Nu loop ik met een zekere hand met snoeischaar en zaagje door de tuin.  Minder hoogte Ik besluit om ze ook wat minder de hoogte in te laten gaan. Het is wel veel boven mijn macht werken. Dat merk ik vooral de dagen erna. Ik heb een stijve nek. Het werken achter de computer is bijna niet te combineren met een gepassioneerde tuinliefhebber. Het blijft schipperen. Vlinderstruik De grote vlinderstrui...

Niet alleen ons huisje, de hele buurt kleurt roze. De amandel en abrikozen staan weer prachtig in bloei. Het brengt maakt de lyriek in mij wakker. Een heuse tanka vloeit uit mijn dichterlijke pen. de amandelboom vertelt roze mondjes vol het voorjaar begint de abrikozenboom geeft antwoord in dezelfde kleur

De regen van de afgelopen tijd helpt het groen in de tuin enorm vooruit. De koudere temperaturen hebben wel wat groei tegengehouden, maar de vele neerslag zorgt uiteindelijk voor een enorme groeispurt. Wuivende grashalmen naast het huis Wat is dat weer genieten. Niet alleen het vele groen aan de bomen en de planten, ook het gras neemt het ervan. Vooral het Engelse raaigras krijgt een sterke groei-impuls door het vele water. Je ziet het gewoon groeien. Aardbeiplanten in bloei Grashalmen De harde wind maakt van de grashalmen mooie golven als een groene zee . Als de zon zo van opzij erop schijnt, kleurt het zelfs een beetje grijzig. De schuimkoppen op de zee van gras. Mooi om te zien. De dunne vruchtenbomen hebben wat meer moeite met de wind. De Chesterbraam groeit flink Gelukkig zie je de hoeveelheid vruchten ook toenemen. Wat een peren hangen aan de perenbomen. De bloesem van de appelbomen is er uitgewaaid door de wind afgelopen weekend, maar ook hier zie je de beginnende vruchten ontst...

Wanneer zou het voorjaar echt beginnen? Misschien als het sneeuwklokje en de krokus opkomen, maar ik voel het komen als de rabarber opkomt. Vorig jaar deed de rabarber het niet zo geweldig. Ik denk dat het komt omdat de grond nog niet helemaal goed was. De eerste tekenen van rabarber Teveel stikstof Teveel stikstof en nog te weinig andere voedingsstoffen in de grond. Dat was ook de reden dat de spruitjes niet wilden. Ze groeiden te hard. Nu dragen de opgeschoten spruitjes zaadjes. Maar als de grond wat evenwichtiger is, zullen deze ook beter groeien. Rabarberblad tussen stro Nu komen de eerste stronken op. De laatstgeplante rabarber kon ik niet meer vinden, maar gelukkig kwam er ook eentje op die het vorig jaar niet zo lekker deed. Op andere plekken wil het nog niet zo. Ik hoop er het beste van. Het vraagt misschien ook wat geduld. Zo hebben we wat compost erbij gelegd en veel stro. Eerste tekenen Ik hoop dat het helpt, maar de eerste tekenen zijn veelbelovend. De plant die ik kwijt ...

Het voorjaar valt vroeg. De eerste tekenen dienen zich aan. En aan wie de eer: de seringstruik bevat beginnende blaadjes en tekenen van bloesem! Naast de bessenstruik is de sering , de enige struik uit de oude tuin die we hebben meegenomen. Het was een rampzalige dag waarop we het deden, vlak na de grote warmte van 2018. Precies op een dag dat het hard stormde en het er veel regen viel. Eerste tekenen: beginnende bladeren in de sering Vorig jaar bleven de bladeren klein. Net als dat de bloemen niet de uitbundigheid lieten zien zoals we dat aan de Alkmaargracht gewend waren. De struik had het erg zwaar. Zeker ook omdat de zomer vorig jaar ook erg warm en droog was. Zo kreeg de struik twee zware zomers te verduren. Eerste blaadjes Daarom is het nu extra prachtig om te zien dat de eerste blaadjes en zelfs bloemen zich beginnen te vormen. Het is allemaal heel vroeg dit jaar. Vroege blaadjes en bloemknoppen in de sering De knoppen van de in het najaar geplante Japanse sierkers beginnen zic...

De stormen en harde wind weten wel raad met de tuin. Ik zie het vooral in de windgevoelige planten. De grote artisjok aan de zijkant van het huis, met de enorme reuzenbladeren. Hier heeft de wind flink vat op gehad. Flink wat van de bladeren zijn losgebroken. Ik hoop dat er nog wat overblijft voor de zomergroei en bloei. Net als de eeuwige moes die door zijn hoefje is gegaan. We zullen de boel weer moeten opbinden. Overlevingsdrang in onze winderige tuin. Vroeg voorjaar In de tuin begint steeds meer het voorjaar te komen. Erg vroeg, dat wel. Zo bloeit de amandel al. Vorig jaar was dat zeker 3 weken later. De roze bloesem steekt mooi af tegen het huisje. Alleen zijn er nog weinig insecten om de bloemen te bestuiven. We zullen in de weer moeten met een kwastje om het zelf te doen. De amandel is al in bloei. De kleur past goed bij ons huisje. Ook de Japanse sierkers die we in het najaar hebben geplant, staat op uitkomen. De knoppen zijn al heel ver. Dat duurt geen weken meer. Ik heb op...