Doorgaan naar hoofdcontent

Wilgen snoeien


In de winter is de tijd om de bomen te verplanten en te snoeien. De warme dagen van de laatste week laten zien dat zelfs de winter lastig is om een moment te vinden die geschikt is.

De wilgenbomen naast het huis zijn heel hard gegroeid sinds ik ze 4 jaar terug plantte. Daarom heb ik deze week best wel rigoureus het zaagje in de hand genomen om een paar flinke in-de-weg-takkken eraf te zagen. 

Ruimte maken

Zo ontstaat er ook weer wat ruimte onder de bomen voor de kleinere aanplant die daar groeit. Die heb ik dit jaar bewust ongemoeid gelaten. Die zijn volgend jaar aan de beurt.

Omdat de sloot aan de andere kant van het huis veel te ver gegraven is, heb ik de wilgentakken van de bomen daar neergelegd. Een soort ingegraven takkenril. Ik denk dat de dieren dit ook wel weten te vinden. Wie weet is het heerlijk in de zomer als het heel heet is.

De bomen zien er nu een stuk kaler uit en ik hoop dat ze ervan opknappen. De takken die teveel over de parkeerplaats groeiden zijn nu weg. Er is letterlijk weer een beetje ruimte. 

Niet te rigoureus

Al vind ik ook dat je met snoeien ook niet altijd te rigoureus moet zijn. De natuur mag ook best een beetje ruimte. Het kan namelijk altijd verrassingen opleveren.

Het staat symbool voor het nieuwe jaar. Haal weg wat in de weg zit. Doe de dingen die je wilt doen en laat de dingen die je niet wilt doen, zoveel mogelijk vallen

Reacties

Populaire posts van deze blog

67 potten

  Stadslandbouw hoort bij Oosterwold. Als ik mensen vertel waar ik woon dan beginnen ze vaak over de doorwaadbare zone en stadslandbouw. Wat doe jij eraan, zeggen ze dan. Er klinkt een soort verwijt in door. Meestal hebben ze klokken horen luiden, maar waar de klepels hangen.... Gazons De wijk is vergeven van de groene gazons waar weinig landbouw te bespeuren is. Dat stemt droevig omdat de opzet van de wijk is dat mensen in elk geval voor een deel in hun eigen voedsel voorzien. De gemeente noemde een tijdje terug ineens een percentage van 10 procent. Oosterwold zou voor 10 procent van de voedselvoorziening in Almere moeten voorzien.  Geen idee waar dat percentage vandaan komt, zal ook van iemand komen die dezelfde klok heeft horen luiden. Ik las over Den Bommel op Goeree-Overflakkee waar volkstuintjes worden opgeofferd voor woningbouw . De grond verkopen aan een projectontwikkelaar is veel lucratiever. Onder het mom van woningnood zijn de volkstuintjes het eerste doelwit. Gee...

Kappen

Ik hoor het gezaag in de bosstrook vlakbij ons huis. Ik weet het. De boomploeg een paar weken terug waarschuwde mij al: hier gaat worden gekapt. Mannen met laarzen, zaagvrije broeken en grote motorzagen bevestigen het als ik wat later mijn wandeling door het bos loop. Rob Bijlsma vertelde het mij deze zomer in zijn boek: Kerken van goud, dominees van hout . Staatsbosbeheer is een ordinaire boomproducent die geld moet ophalen met het kappen van zijn kostbare bossen. De energietransitie vraagt heel veel hout. De korrels - pellets - zijn nodig om 'groene energie' op te wekken.  Bijlsma pleit juist voor minder beheren (lees: kappen) en meer observeren (gewoon laten staan en zien wat er gebeurt). Er is zo verschrikkelijk veel te ontdekken wat we nog niet weten. Populieren Dit keer moeten de populieren eraan geloven. Ik zag het al bij het Almeerse kasteel, hoe het aangrenzende bos aan de andere kant van het fietspad uitgedund werd van populieren. Als er een bos aan moet geloven, voel...

Wilgenhut

De wilgenhut in de tuin groeit flink door. Sinds afgelopen zomer zijn er flinke staken bijgekomen. Ze wijzen allemaal naar de lucht. Om de hut weer een beetje verversing te geven heb ik deze wintermaanden heel traagjes de hut weer bij elkaar gevlochten. Het is indrukwekkend hoe hard wilgen groeien. Sommige takken waren echt al van een flink formaat en niet meer zomaar om te buigen. Eigenlijk moet je ergens in de zomer al wat takken weghalen of vervlechten in de hut.  Alleen ben ik voorzichtig vanwege de mogelijke vogels die bovenin de hut broeden. Ik zag best wel vaak een merel de hut in en uit vliegen. Een broedsel storen, wil ik niet op mijn geweten hebben. Zeker in deze tijd waarin elke vogel telt.  Het is een flink karwei, maar levert ook heel mooie resultaten op. De takken heb ik over het dak heen getrokken en soms ook langs de zijkant geleid. Zo ontstaat een vervlochten geheel. Ik weet niet zeker of alle takken het redden. Sommige braken tijdens het buigen voor een deel....