Roze huisje - Klein wonen in Almere Oosterwold

De droogte slaat behoorlijk toe op ons landje. Grote gaten slaan open in de harde klei. Als je niet beter weet, dan lijkt het wel of je op verhard steen loopt. Terwijl ik elke avond dapper door de tuin loop om alle fruitbomen te bewateren. Net als de afgelopen weekend geplante kleine tomatenplantjes, kroten – rood en roodwit – en heuse artisjokken. Bij ons in huis zijn de laatste beter bekend als trage groente . De artisjok is helemaal niet zo traag als wij hem noemen Verdorren Ze hebben erg veel water nodig, want je ziet alles onder je ogen verdorren. En als die jonge groentes het opgeven, dan betekent dat veel moeite voor niks. Daarom geef ik elke avond een flinke hoeveelheid emmers water aan de tuin. De bomen en struiken van Heg en landschap krijgen niks. Ze hebben het zwaar, dat zie je. Maar ze weten zich goed te houden. Overal verschijnen bladeren en zelfs de schietwilgen krijgen katjes. Niet de witte katjes die een buurvrouw heel mooi vindt, maar andere. Bij het zie...

Een buurvrouw bij ons aan de Vuursteenhof heeft houtsnippers besteld en gooit in de groep of er belangstelling is om een deel over te nemen. Wij reageren en krijgen zo op zaterdagochtend 4 kuub houtsnippers bezorgd. Helemaal niet meer aan gedacht natuurlijk. We zijn aan het uitpuffen van de week en dan ineens de bel. Daar komen de houtsnippers. De boer die ze levert, wil ze ergens midden op de weg gooien. Hij bezorgt ze met een zijlader. Houtsnippers op weg Erg lastig om dat mooi en vooral praktisch op de oprit te krijgen. Hij gooit de snippers op de weg en vertrekt weer. Zo moeten we halsoverkop uitrukken om de houtsnippers een goed plekje te geven. Gelukkig mogen de kruiwagen van de buurvrouw lenen om de boel zo snel mogelijk van de weg af te halen. Zo’n bezorger heeft geen idee hoeveel kruiwagens een kuub eigenlijk is. We sjouwen eerst wat heen en weer. Later besluit ik om de kruiwagens maar gelijk de tuin in te rijden. We willen al langere tijd een paadje door de tuin. Zo slaa...

Dan zit je heerlijk tegen de schemering te eten en schiet er iets voorbij. ‘Hé, wat is dat’, roept Doris uit. Als ik luister wat ze precies gezien heeft, dan kan het niet anders dat het een ree is die langs het hek rende. Nader onderzoek de volgende morgen bij daglicht, leert inderdaad dat het om een ree gaat. Duidelijk te zien is de hoefafdruk. Herkenbaar als een ree en niks anders. De sporen die ik laatst zag op het appelboompje verried ook al de aanwezigheid. Niet afschrikken De reeën laten zich duidelijk niet afleiden door de bebouwing die hier meer en meer komt. De Vuursteenhof krijgt namelijk huisje na huisje en je zou verwachten dat de ree zich hierdoor laat afschrikken. Wel een prachtige ontdekking dat ze gewoon nog langs ons huis rennen. En als dan de zon goed doorbreekt, komen ook de hommels en bij warmer weer ook de bijen. Ze duiken op de bloesem die er is. Al roert de nachtvorst soms in de staart. Dat betekent goed in de gaten houden of we geen maatregelen moet...

Met zo’n tuin baart het ook zorgen als langere tijd weinig of geen regen valt. Zo maakte ik me afgelopen zomer nog niet zo druk om de langdurige droogte, maar nu met een tuin boordevol waardevolle planten, maak ik me er een stuk drukker over. Lijsterbes De grond vertoonde al dikke scheuren van het uitblijven van de regen en de – voor dit jaargetijde – vrij warme temperatuur. Prachtig voor de bloesem, maar hierdoor komt ook het groen wat moeilijker los. Blad van de mispel Regenbui De regenbui dinsdagavond bezorgde mij een nat pak op de terugweg naar huis, maar het gaf ook een cadeautje. De tuin heeft weer wat vocht gekregen en je ziet het meteen. Schitterende groene bladeren schieten uit de takken die we in januari en februari geplant hebben. Ook in de amandelboom komt blad Wat een prachtig gezicht. Neem de Gelderse roos en de lijsterbes. Ze krijgen echt hele mooie bladeren. Sommige boompjes en struiken hebben in een dag tijd een heus bladerendek gekregen. Ik ben er die...

We zijn druk in de weer met de moestuin. Verbaasd hoe snel alles opkomt. Neem de rabarber. We hebben 5 knollen een klein maandje geleden geplant en de eerste scheuten schieten omhoog. De stengels zijn al herkenbaar. We moeten ze laten staan dit eerste jaar om goed te kunnen volgroeien. Dan ga je je bijna zorgen maken op de plekken waar de rabarber nog niet opkomt. Ik denk dat we daar gewoon nog even geduld moeten hebben. Opkomende rabarber, de Holsteiner Blut De rabarber groeit erg hard. Zie je de ene dag nog niks, kijk je een dag later en dan zie je ineens een blad uit de grond komen. Wat een prachtige groente is het. De bladeren zijn giftig, maar de stengels kun je eten. Ze bevatten ontzettend veel ijzer. De soorten die we bij Vreekens hebben meegekregen zijn: Ruby Jack, de Holsteiner Blut (2x), de Frambozen rood en de Paragon. Allemaal rabarbervariëteiten met een heel eigen smaak en kenmerk. Ik ben erg nieuwsgierig hoe ze smaken. Zou je het goed proeven welk ras je aan het eten ben...

Het voorjaar roept en daarom zijn we steeds meer bezig in de tuin met planten én verplanten. Het is ook niet een gering oppervlak dat de tuin behelst. Daarnaast speuren we de folders van supermarkten en bouwmarkten af. Zo aan het begin van het seizoen zijn er namelijk veel aanbiedingen te vinden. We zijn zo thuisgekomen met bramen, bessen, perzik en verschillende pruimen. Het is best lastig om geschikte plaatsen te vinden voor de bomen die we planten. Want zet je alle appels bij de appels, of mag daar ook een peer tussen zitten? Een heel gepuzzel, ook omdat je rekening wilt houden met de stand van de zon. Heel belangrijk hierbij is dat de wind ook niet alle vat krijgt op de planten. Daarnaast hebben we bij de abrikoos, amandel en perzik allemaal planten geplant om de krulziekte tegen te gaan. Naast de mierikswortel, zitten daar nu ook knoflook en uien in de grond. Dat moet helpen om schimmels en andere ziektekiemen zoveel mogelijk te verhinderen. Daarnaast krijgt het zaaien en planten ...

Vind ik mijzelf verlicht? Is het komen wonen in Oosterwold iets dat ons heeft verlicht? Ik vind het allemaal wel meevallen, nuchter als ik ben. Maar het televisieprogramma Iedereen verlicht van de NTR denkt er anders over. In dit televisieprogramma trekt Narsingh Balwantsingh door Nederland in een tuktuk. Hij is op zoek naar geluk. Waar mensen iets anders doen dan de rest. Tegen de maalstroom ingaan en die op een andere manier hun levensdraai zoeken en vooral die draai ook vinden. Ons verhaal vertellen Een tijdje terug benaderde een redacteur van dit programma ons. We maakten een afspraak. Ze vroeg of we ook wilden informeren of andere mensen van de Vuursteenhof interesse hadden. Een medebewoner van ons hofje wilde ook wel zijn verhaal komen vertellen. Voor we er erg in hadden, zaten we bij ons aan de tafel te praten over ons geluk en onze idealen. Op de mooiste én warmste dag van februari komt hij er inderdaad aangereden in zijn tuktuk. ’s Morgens zijn de opnames geweest bij on...