Roze huisje - Klein wonen in Almere Oosterwold

Het bouwen van het kleine huisje zorgt voor een andere zorg: het opruimen. Afgelopen weekend verkocht ik mijn fiets. Ik ergerde mij aan het ding en er staan genoeg alternatieven in de schuur. De boeken druppelen 1 voor 1 langzaam het huis uit. Ik ga proberen om ook wat bijzondere boeken in de verkoop te doen. Het boekwinkeltje Boeken van de gracht krijgt een steeds vollere etalage. Het ontwerp van ons huisje krijgt ook steeds meer vorm. Dan stuiten we op allerlei luxeproblemen. Waar willen we ramen en moeten ze allemaal open kunnen? Elke vierkante meter telt, daarom kijken we extra goed naar de ruimte. En natuurlijk allemaal plannen voor later: een serre en een klein schrijfhuisje. Op het schuine dak komen zonnepanelen en denken we na over de kachel en de ventilatie. Het zit wel mee dat we het niet allemaal voor een groot huis hoeven te doen. Dit kleine huis vraagt al aandacht genoeg. We zijn verschrikkelijk benieuwd hoe groot het uiteindelijk allemaal gaat worden. En het wordt klein,...

De voorbereidingen voor ons nieuwe huisje staan niet stil. Het plan voor de Tiny House Farm is goedgekeurd door de gemeente. Dat betekent dat we nu snel het ontwerp voor het huisje definitief moeten maken. Hiervoor zijn we druk in gesprek met Martin van huisjevanhout.nl. Het gaat al echt op iets lijken. Het archeologisch onderzoek zal binnenkort volgen. Begin december tekenen we de intentieovereenkomst met de gemeente op het stadhuis. Allemaal mooie ontwikkelen die me tegelijkertijd best zenuwachtig maken. Kunnen we het wel betalen? En is het wel wat we willen. Bij alles wat we doen, moeten we vooral rekening houden met de beginselen waarmee we aan dit avontuur begonnen. Het gevaar bestaat dat je zo door de waan wordt meegenomen dat je vergeet waarom je dit eigenlijk doet. De keuze om een klein huis te bouwen (maximaal 65 m2) en te kiezen voor veel buitenruimte. Dat is de basis. We moeten ook niet te snel willen en de ruimte geven om op een later moment dingen bij te bouwen. Zodoende ...

De dag komt steeds dichterbij dat we de definitieve keuze moeten maken wie ons huisje gaat bouwen. We wikken en wegen tussen de charme van Huisje van hout en de duurzaamheid van Sustainer Homes . We raakten juist aan het twijfelen omdat de afspraak met de laatste niet doorging. Daarna zijn we nog eens gaan zitten met de aanbieder van Huisje van hout. Keuze tussen charme en duurzaamheid Blijft lastig om te kiezen. Er zit als eerste best een groot verschil in prijs. De charme van het Huisje van hout. De geur van het hout en de prachtige uitstraling die deze Zweedse huizen hebben. Voor ons allemaal factoren die waarbij we graag voor deze bouwer kiezen. Waar op bezuinigen? Daarom nemen we nog eens een keer alles door. Waar kunnen we op bezuinigen? Het klompenhokje dat we voor het huis wilden zetten, valt af. Net als de veranda. Allemaal dingen waar we eventueel later aan kunnen beginnen. Net als de serre die ik graag zou willen. Het huis wordt wel mooi hoog, waardoor we ruimte hebben om on...

Bij de spullen die je wegdoet, zitten soms mooie dingen waarvan je hoopt dat ze een mooie bestemming krijgen. Daarom zal ik op mijn blog speciale spullen van mij extra onder de aandacht brengen. Zoals het Alexandre drukwind harmonium dat ik verkocht. Ik deed er te weinig mee en ik neem liever een ander harmonium mee naar het kleinere huis. Welke dat gaat worden, weet ik nog niet. Ook omdat het pedaalharmonium dat ik boven heb staan niet in de beste staat verkeerd. Tegelijkertijd speelde ik weinig op mijn Alexandre harmonium. Het is een bijzonder instrument. Ik kocht het in augustus 2004 bij een organist in Huizen. In zijn woonkamer stond naast het harmonium en een klavecimbel ook een motor. Ik maakte veel los bij zijn vrouw toen ik mijn verbazing uitte wat zo’n rijwiel in huis deed. Het maakte mijn positie als koper wel wat minder sterk. Het instrument ging mee op het karretje van Theo, een koorlid van het koor in Langeveen waar ik toen organist was. Zwaar om te vervoeren, haalde...

Tijdens onze opruimactie hebben we 2 dingen aangeschaft: een nieuwe scanner en een platenspeler die onze LP’s en singles digitaliseert. De stapels documenten en langspeelplaten kunnen zo toch worden bewaard zonder dat ze plaats innemen. Bij het inscannen vraag ik mij wel af of ik nu niet het weggooien aan het uitstellen ben. Is het wel opruimen als je alles digitaliseert? Of verschuif je de afvalberg van je kasten naar een schijfje. Eigenlijk maak je van iets groots iets heel kleins. Het komt terecht op een minuscuul klein stukje van een schijf. Het papier krimpt tot iets onzichtsbaars. Niet meer te zien terwijl het er nog wel is. En dat is natuurlijk de volmaakte vorm van ontspullen . Geen dingen meer hebben, maar ze toch wel hebben. Wel vraag ik mij af of het een eerlijke manier van ontspullen is. Ik vind zelf dat het eigenlijk niet echt ontspullen is. Je zegt dat je ze weggooit, maar in een andere vorm heb je de spullen nog steeds. Voor mijzelf denk ik dat het vooral een fase i...

De enorme massa boeken die voor ons uitgestald ligt in de kraam, is maar een klein deel van ons gigantische bezit. Ik weet ook wel dat het dweilen met de kraan open is, maar het is een mooi begin. Zeker ook omdat ik merk dat er best veel belangstelling is voor de boeken die we verkopen. Meer dan in Huizen een week eerder. Nu zijn de bezoekers echt geïnteresseerd in de boeken die je hebt. Ze neuzen langer in de boeken en de stroom kijkers is veel groter dan een week eerder. Ik geniet van de aandacht en vind het heerlijk om te zien hoe sommige boeken een gelukkige koper vinden. Zoals het boekje over vleesetende planten dat een jongen meeneemt. Hij is helemaal blij met zijn vondst. Nieuwsgierig hoe een plant er toch bij komt om vlees te gaan eten. Hoe het boekje in mijn bezit is gekomen, geen idee, maar het heeft nu een tevreden eigenaar gevonden. Daar doe je het toch voor. De dag trekt zo aan je voorbij in een lange rij met kopers. Het geld druppelt binnen terwijl de boeken nieuwe gelukk...

Het mailtje vertelt dreigend dat je voor 11 uur het terrein op moet om je kraam in te richten. Ben je later, dan kom je er niet meer op. Meld je tijdig, dat voorkomt files, staat er in de zin achter. Wat is dat eigenlijk: tijdig melden? We zijn iets over 9 uur vertrokken van huis. De snelweg belooft weer veel omleidingen. De doorgang naar de A1 is afgesloten, daarom rijden we via de A27 naar Twente. Het is de boekenmarkt in Delden. We hebben ons kort voor de vakantie voor deze markt opgegeven. Dit belooft wat te worden. Er is een heel cultureel straatfestival aan gekoppeld, met kunstkraampjes en straattheater. Als we dan meer dan 1,5 uur later aankomen, zijn we keurig op tijd. Het valt allemaal weer mee. Zeker ook omdat we gewoon de Langestraat op kunnen rijden, niet gehinderd door geparkeerde auto’s. Op zoek naar ons kraamnummer 36. We vinden hem verderop, vlak voor de Markt, tussen 2 kramen in . Naast ons een aquarelschilderes en aan de andere kant een kraam met kettingen en kr...