Doorgaan naar hoofdcontent

De eerste tekeningen - Tiny House Farm #tinyhouse

img_20161124_203621Het bouwen van het kleine huisje zorgt voor een andere zorg: het opruimen. Afgelopen weekend verkocht ik mijn fiets. Ik ergerde mij aan het ding en er staan genoeg alternatieven in de schuur. De boeken druppelen 1 voor 1 langzaam het huis uit. Ik ga proberen om ook wat bijzondere boeken in de verkoop te doen. Het boekwinkeltje Boeken van de gracht krijgt een steeds vollere etalage.

Het ontwerp van ons huisje krijgt ook steeds meer vorm. Dan stuiten we op allerlei luxeproblemen. Waar willen we ramen en moeten ze allemaal open kunnen? Elke vierkante meter telt, daarom kijken we extra goed naar de ruimte. En natuurlijk allemaal plannen voor later: een serre en een klein schrijfhuisje.

Op het schuine dak komen zonnepanelen en denken we na over de kachel en de ventilatie. Het zit wel mee dat we het niet allemaal voor een groot huis hoeven te doen. Dit kleine huis vraagt al aandacht genoeg. We zijn verschrikkelijk benieuwd hoe groot het uiteindelijk allemaal gaat worden. En het wordt klein, dat is mij wel duidelijk.

Zo fantaseren we door, maar de plannen komen elke dag een stukje dichter bij de werkelijkheid. Over een paar weken tekenen we de overeenkomst, net als dat de tekeningen voor het huisje ook over een paar weken moeten worden ingeleverd. De metingen komen er ook aan, dus het wordt allemaal veel concreter. Net als dat we straks de eerste betaling moeten doen.

Ondertussen ruim ik door. Er ligt nog ontzettend veel materiaal dat moet worden opgeruimd. Het scannen dat ik een paar weken geleden deed, moet weer verder gaan. Het gaat langzaam maar gestaag, maar met de dingen die verkocht worden, ontstaat langzaam ruimte. Zo krijgt de nieuwe levenswijze nu al zijn vorm.

Reacties

Populaire posts van deze blog

67 potten

  Stadslandbouw hoort bij Oosterwold. Als ik mensen vertel waar ik woon dan beginnen ze vaak over de doorwaadbare zone en stadslandbouw. Wat doe jij eraan, zeggen ze dan. Er klinkt een soort verwijt in door. Meestal hebben ze klokken horen luiden, maar waar de klepels hangen.... Gazons De wijk is vergeven van de groene gazons waar weinig landbouw te bespeuren is. Dat stemt droevig omdat de opzet van de wijk is dat mensen in elk geval voor een deel in hun eigen voedsel voorzien. De gemeente noemde een tijdje terug ineens een percentage van 10 procent. Oosterwold zou voor 10 procent van de voedselvoorziening in Almere moeten voorzien.  Geen idee waar dat percentage vandaan komt, zal ook van iemand komen die dezelfde klok heeft horen luiden. Ik las over Den Bommel op Goeree-Overflakkee waar volkstuintjes worden opgeofferd voor woningbouw . De grond verkopen aan een projectontwikkelaar is veel lucratiever. Onder het mom van woningnood zijn de volkstuintjes het eerste doelwit. Gee...

Kappen

Ik hoor het gezaag in de bosstrook vlakbij ons huis. Ik weet het. De boomploeg een paar weken terug waarschuwde mij al: hier gaat worden gekapt. Mannen met laarzen, zaagvrije broeken en grote motorzagen bevestigen het als ik wat later mijn wandeling door het bos loop. Rob Bijlsma vertelde het mij deze zomer in zijn boek: Kerken van goud, dominees van hout . Staatsbosbeheer is een ordinaire boomproducent die geld moet ophalen met het kappen van zijn kostbare bossen. De energietransitie vraagt heel veel hout. De korrels - pellets - zijn nodig om 'groene energie' op te wekken.  Bijlsma pleit juist voor minder beheren (lees: kappen) en meer observeren (gewoon laten staan en zien wat er gebeurt). Er is zo verschrikkelijk veel te ontdekken wat we nog niet weten. Populieren Dit keer moeten de populieren eraan geloven. Ik zag het al bij het Almeerse kasteel, hoe het aangrenzende bos aan de andere kant van het fietspad uitgedund werd van populieren. Als er een bos aan moet geloven, voel...

Wilgenhut

De wilgenhut in de tuin groeit flink door. Sinds afgelopen zomer zijn er flinke staken bijgekomen. Ze wijzen allemaal naar de lucht. Om de hut weer een beetje verversing te geven heb ik deze wintermaanden heel traagjes de hut weer bij elkaar gevlochten. Het is indrukwekkend hoe hard wilgen groeien. Sommige takken waren echt al van een flink formaat en niet meer zomaar om te buigen. Eigenlijk moet je ergens in de zomer al wat takken weghalen of vervlechten in de hut.  Alleen ben ik voorzichtig vanwege de mogelijke vogels die bovenin de hut broeden. Ik zag best wel vaak een merel de hut in en uit vliegen. Een broedsel storen, wil ik niet op mijn geweten hebben. Zeker in deze tijd waarin elke vogel telt.  Het is een flink karwei, maar levert ook heel mooie resultaten op. De takken heb ik over het dak heen getrokken en soms ook langs de zijkant geleid. Zo ontstaat een vervlochten geheel. Ik weet niet zeker of alle takken het redden. Sommige braken tijdens het buigen voor een deel....