Misschien moet je niet altijd achteruit kijken, maar bij het zien van de vorige 2 filmpjes over Het uiterste hoekje van de Tiny House Farm uit 2018 en 2017 kon ik het niet laten. Wat een verschil met toen als je nu op het uiterste hoekje staat.
Ik heb van de gelegenheid gebruik gemaakt om meteen iets te vertellen over onze tuin. Het groen komt langzaam maar zeker op. Tussen alle distels, zuring en wilde peen, groeien er ook onze fruitbomen met de eerste appel eraan. En wat dacht je van onze rabarber die ook steeds hoger groeit.
Uithoudingsvermogen
De tuin vraagt veel geduld en uithoudingsvermogen. Dan mag ons huis al klaar zijn, van binnen is het zeker ook nog niet klaar. We merken dat het ontspullen ook niet ophoudt. We wonen hier een jaar en dat betekent dat we weer moeten opruimen. Als je niet oppast, groei je zo weer dicht.
De tuin groeit nog niet dicht. Wat mij betreft kan het niet snel genoeg. Dan probeer ik te denken hoe de bomen huizenhoog in onze tuin groeien. Daar heb ik nog heel veel geduld voor nodig. Maar als je dan de kale vlakte van vorig jaar of het weiland van 2 jaar terugziet, dan valt op hoeveel er al is veranderd.
Groene energie
Dan is het heerlijk om even terug te kijken. Het geeft de burger weer moed om te kijken hoe het er toen uitzag en wat er nu staat. En het is dan echt genieten: wat een vooruitgang maken we. En wat veelbelovend is de toekomst. De regen van de laatste dagen geeft de tuin weer veel groene energie. En dat mag ook best eens.
Reacties
Een reactie posten