Doorgaan naar hoofdcontent

Vlonder - Tiny House Farm

De entree van ons huis was nog niet helemaal een uitnodiging om te betreden. Er zit een behoorlijk hoogteverschil tussen de terp en de voordeur. Om dit te kunnen overwinnen hadden we een paar pallets gestapeld, maar dat zag er niet zo representatief uit. Bovendien levert het in tijden van regen veel modder in huis op.

Daarom ben ik flink in de weer geweest om de entree een wat voornamer uitstraling te geven. Bij de bouwmarkt waren laatst de vlonderplanken in de aanbieding en ik ben snel aan het rekenen gegaan.

Vlonder van pallets

Het idee: we gebruiken pallets als basis en timmeren daarover de vlonderplanken. Zo herbruiken we de afgedankte pallets waarop onderdelen van ons huis zijn vervoerd. Daarnaast is het eenvoudiger om een vlonder op pallets te bouwen. Dat scheelt weer veel (nadenk)werk.

Ik zette de pallets op stenen, zodat ze stevig op de grond staan. De vlonder staat los van het huis en is niet verankert. Bewust, zo heeft hij genoeg speling en kan hij eventueel wat zakken. Bij voldoende zakken kunnen we er weer een laag bovenop bouwen. Zo groeit de vlonder mee met het huis.

Vlonder in aanbouw van afgedankte pallets

Steun op stenen

Onder alle ‘knooppunten’ van de pallets liggen nu stenen die op het gruis van de oprit rusten. De opzet is om te zien hoe lang deze constructie het uithoudt, zodat we nog na kunnen denken over de toekomst. Maar wie weet blijft dit langer staan dan we denken. Mogelijk moeten we op een later moment nog wat aanpassingen doen. Dat kan, daarvoor is wat ik nu gemaakt heb heerlijk flexibel.

We hebben het bankje op de vlonder gezet. Vooral in de avond is het heerlijk om daar te zitten. Zo voor het huis turen we dan naar de zonsondergang. We horen de zanglijster en de merel uit het bos roepen. Er hangt nog een behaaglijke warmte en de wind heeft nauwelijks vat op je als je daar zit. De honden mogen vanuit de openstaande voordeur toekijken.

Lekker zitten

In het voorjaar kunnen we er straks ook heerlijk zitten, jas aan en een warme kop koffie bij de hand. Het voelt een stuk prettiger op het hout dan met je schoenen in het gruis van het puin. Ik moet de vlonder nog een beetje rondom afwerken en misschien komt er nog een hekje of zo. Dit is een stuk beter dan wat het was.

Ons huisje eindigt niet voor niks onder de regenboog…

Reacties

Populaire posts van deze blog

67 potten

  Stadslandbouw hoort bij Oosterwold. Als ik mensen vertel waar ik woon dan beginnen ze vaak over de doorwaadbare zone en stadslandbouw. Wat doe jij eraan, zeggen ze dan. Er klinkt een soort verwijt in door. Meestal hebben ze klokken horen luiden, maar waar de klepels hangen.... Gazons De wijk is vergeven van de groene gazons waar weinig landbouw te bespeuren is. Dat stemt droevig omdat de opzet van de wijk is dat mensen in elk geval voor een deel in hun eigen voedsel voorzien. De gemeente noemde een tijdje terug ineens een percentage van 10 procent. Oosterwold zou voor 10 procent van de voedselvoorziening in Almere moeten voorzien.  Geen idee waar dat percentage vandaan komt, zal ook van iemand komen die dezelfde klok heeft horen luiden. Ik las over Den Bommel op Goeree-Overflakkee waar volkstuintjes worden opgeofferd voor woningbouw . De grond verkopen aan een projectontwikkelaar is veel lucratiever. Onder het mom van woningnood zijn de volkstuintjes het eerste doelwit. Gee...

Kappen

Ik hoor het gezaag in de bosstrook vlakbij ons huis. Ik weet het. De boomploeg een paar weken terug waarschuwde mij al: hier gaat worden gekapt. Mannen met laarzen, zaagvrije broeken en grote motorzagen bevestigen het als ik wat later mijn wandeling door het bos loop. Rob Bijlsma vertelde het mij deze zomer in zijn boek: Kerken van goud, dominees van hout . Staatsbosbeheer is een ordinaire boomproducent die geld moet ophalen met het kappen van zijn kostbare bossen. De energietransitie vraagt heel veel hout. De korrels - pellets - zijn nodig om 'groene energie' op te wekken.  Bijlsma pleit juist voor minder beheren (lees: kappen) en meer observeren (gewoon laten staan en zien wat er gebeurt). Er is zo verschrikkelijk veel te ontdekken wat we nog niet weten. Populieren Dit keer moeten de populieren eraan geloven. Ik zag het al bij het Almeerse kasteel, hoe het aangrenzende bos aan de andere kant van het fietspad uitgedund werd van populieren. Als er een bos aan moet geloven, voel...

Wilgenhut

De wilgenhut in de tuin groeit flink door. Sinds afgelopen zomer zijn er flinke staken bijgekomen. Ze wijzen allemaal naar de lucht. Om de hut weer een beetje verversing te geven heb ik deze wintermaanden heel traagjes de hut weer bij elkaar gevlochten. Het is indrukwekkend hoe hard wilgen groeien. Sommige takken waren echt al van een flink formaat en niet meer zomaar om te buigen. Eigenlijk moet je ergens in de zomer al wat takken weghalen of vervlechten in de hut.  Alleen ben ik voorzichtig vanwege de mogelijke vogels die bovenin de hut broeden. Ik zag best wel vaak een merel de hut in en uit vliegen. Een broedsel storen, wil ik niet op mijn geweten hebben. Zeker in deze tijd waarin elke vogel telt.  Het is een flink karwei, maar levert ook heel mooie resultaten op. De takken heb ik over het dak heen getrokken en soms ook langs de zijkant geleid. Zo ontstaat een vervlochten geheel. Ik weet niet zeker of alle takken het redden. Sommige braken tijdens het buigen voor een deel....