Moestuinieren en geduld - Tiny House Farm

De schrijver en bioloog Maarten ’t Hart houdt ook van moestuinieren. Hij schreef er wekelijks een column over op de achterpagina van NRC Handelsblad. Deze bijdragen zijn gebundeld in De groene over macht met als ondertitel: Tuinieren op de zware zeeklei. De bundel was in 2005 het nieuwjaarsgeschenk van uitgeverij De Arbeiderspers. Met illustraties van Peter Vos. Later is er een handelseditie van verschenen.

Moestuinieren in de zware zeeklei van Maarten ’t Hart

Maartens moestuin

Het boekje leverde zelfs een televisieserie op van de VPRO: Maartens moestuin. Overigens schijnt de romancier na een val van zijn e-bike niet meer te lukken. Ook tuinieren vergt veel kracht en als je arm niet meer wil, lukt het niet.

Amandel die begint te groeien

Aan de boektitel met de zware zeeklei erin moet ik vaak denken. Het is niet makkelijk werken in de zeeklei. Dat leer ik wel in het kleine jaar dat we hier in de achtertuin ploeteren. Grote en zware klompen klei. In de herfst en winter als de grond vochtig is, bijna niet door te komen. In het voorjaar en de zomer kom je er niet door vanwege de droogte.

De koude nachten zijn funest voor de pronkbonen

Uitzetten eerste planten

We zijn dapper al een maandje terug begonnen met uitzetten van de eerste planten. De tomaten zitten al een enkele weken helemaal in de volle grond. Dat ging prima met de warme dagen. Nu er een paar koude nachten zijn geweest, is het zwaar. Net als de pronkbomen. Ze groeiden zo hard binnen dat we ze naar buiten hebben gedaan. De koude nachten doen ze de das om. Het is treurig om te zien hoe de planten dood gaan.

Jonge Black Prince tomatenplant.

Te snel en te haastig, vermoed ik. Je wordt ook wel ongeduldig als het zulk mooi weer is. Als het dan een periode wat kouder is, hebben de planten het zwaar. Ik ben heel benieuwd wat het allemaal gaat redden. Dan sta ik er toch weer versteld van dat die ene tomaat met het label Black Prince die is opgekomen, toch heel aardig begint te groeien.

Jonge artisjok

Artisjokken

Of wat dacht je van de artisjokken. Zelfs het plantje dat we opgegeven hadden, krijgt toch weer leven. Hoezo trage groente? Er komen hier prachtige dingen uit de aarde. Net als de machtige amandel. De vruchten hoor je bijna groeien. Wat een joekels worden dat. Ik kan niet wachten tot de oogst kan beginnen.

En ook dat zullen we met veel geduld moeten afwachten. Want als ik iets leer met de moestuin is dat je geduld moet hebben.