Doorgaan naar hoofdcontent

Lekkage - Tiny House Farm

Zaterdagochtend, na het wassen, ontdek ik een flinke plas water voor de wasmachine. Het was me al een keer eerder opgevallen dat er soms een plasje water ligt voor de droger. Of aan de andere kant van de wasbak voor de wasmachine. Het zou toch niet.

Ik vermoed lekkage. Daarom trek ik er even later de wasmachine uit. Een heel gehannes. Zeker ook omdat het een heel zware Miele is. Nauwelijks vooruit te krijgen. Wat is hij zwaar zeg. Ik vermoed dat hier het beroemde betonblok in ligt.

Puzzelen

Dan begint het gepuzzel. Waar komt het water vandaan? We draaien een wasje met de naar voren geschoven wasmachine. Misschien gebeurt het hier. Inderdaad wordt het nat. Rond de afvoer lijkt het water te komen. Maar de afvoerbuis is ook nat. We app’en meteen de huisjesbouwer dat er een lekkage is en we niet weten waar het vandaan komt. Misschien de wasmachine.

De afvoerbuis is nat na de was en er ligt een plasje water. Dus toch? Snel naar de Gamma voor een nieuwe wasmachineafvoerleiding. Vlak voor sluitingstijd haal ik er nog eentje op, sluit hem aan op de wasmachine.

Nog een wasje draaien. Er komt onder de wasmachine geen water vandaan en toch blijft het water lopen. Ik vermoed dat het water ook een beetje moet opdrogen. Bij het vorige huis hebben we ook eens een lekkage gehad. Het duurde daar heel lang voor het droog was.

Water blijft stromen

Maar het water lijkt te blijven stromen. ’s Avonds ga ik onder de tafel met de wasbak zitten en luister aandachtig. Hoor daar nu een zachtjes maar gestaag druppelen van water? Nog eens heel goed luisteren. Inderdaad. Het lijkt er verdacht veel op.

Nu de bouwer inschakelen. Hij komt de volgende dag meteen. Hij denkt toch wasmachine (of de droger?), maar laat de installateur komen. Deze komt 2 dagen later op woensdag. Hij verdenkt de wasmachinekraan. Alles wijst erop. Vooral het schone water dat tussen de voegen van de vloertegels opstijgt.

Daarna is het afwachten. Hij komt niks tegen, sluit de waterkraan af. En wij blijven achter met het water op de tegels. De uren erna, zien we het niet afnemen. Eerder toenemen. O hemel, wat moeten we met al dat water in onze nieuwe badkamer.

Zwaarder geschut

Dan eindelijk komt vrijdag de installateur weer. Dit keer met zwaarder geschut. Ze halen het kastje weg en gaan kijken of de kraan van de wastafel de boosdoener is. Als het kastje weggehaald is en de installateur bij de aansluitingen van de kraan heeft hij de oorzaak: de warmwaterkraan is lekt heel lichtjes bij de aansluiting.

Als ze dit uiteindelijk oplossen, de kast weer plaatsen en ook de wasmachine en de droger hun plekjes weer terugkrijgen, dan moeten we de boel maar in de gaten houden. We letten op, zien hoe de kleine plasjes water die aanvankelijk nog opborrelen, helemaal verdwijnen.

Een dag later is alles kurkdroog. Alsof er niks aan de hand is. Zelfs de vermeende lekkage onder de droger is weg. Geen zorgen dus meer.

Wat een opluchting. Alles weer opgedroogd.

Reacties

Populaire posts van deze blog

67 potten

  Stadslandbouw hoort bij Oosterwold. Als ik mensen vertel waar ik woon dan beginnen ze vaak over de doorwaadbare zone en stadslandbouw. Wat doe jij eraan, zeggen ze dan. Er klinkt een soort verwijt in door. Meestal hebben ze klokken horen luiden, maar waar de klepels hangen.... Gazons De wijk is vergeven van de groene gazons waar weinig landbouw te bespeuren is. Dat stemt droevig omdat de opzet van de wijk is dat mensen in elk geval voor een deel in hun eigen voedsel voorzien. De gemeente noemde een tijdje terug ineens een percentage van 10 procent. Oosterwold zou voor 10 procent van de voedselvoorziening in Almere moeten voorzien.  Geen idee waar dat percentage vandaan komt, zal ook van iemand komen die dezelfde klok heeft horen luiden. Ik las over Den Bommel op Goeree-Overflakkee waar volkstuintjes worden opgeofferd voor woningbouw . De grond verkopen aan een projectontwikkelaar is veel lucratiever. Onder het mom van woningnood zijn de volkstuintjes het eerste doelwit. Gee...

Kappen

Ik hoor het gezaag in de bosstrook vlakbij ons huis. Ik weet het. De boomploeg een paar weken terug waarschuwde mij al: hier gaat worden gekapt. Mannen met laarzen, zaagvrije broeken en grote motorzagen bevestigen het als ik wat later mijn wandeling door het bos loop. Rob Bijlsma vertelde het mij deze zomer in zijn boek: Kerken van goud, dominees van hout . Staatsbosbeheer is een ordinaire boomproducent die geld moet ophalen met het kappen van zijn kostbare bossen. De energietransitie vraagt heel veel hout. De korrels - pellets - zijn nodig om 'groene energie' op te wekken.  Bijlsma pleit juist voor minder beheren (lees: kappen) en meer observeren (gewoon laten staan en zien wat er gebeurt). Er is zo verschrikkelijk veel te ontdekken wat we nog niet weten. Populieren Dit keer moeten de populieren eraan geloven. Ik zag het al bij het Almeerse kasteel, hoe het aangrenzende bos aan de andere kant van het fietspad uitgedund werd van populieren. Als er een bos aan moet geloven, voel...

Wilgenhut

De wilgenhut in de tuin groeit flink door. Sinds afgelopen zomer zijn er flinke staken bijgekomen. Ze wijzen allemaal naar de lucht. Om de hut weer een beetje verversing te geven heb ik deze wintermaanden heel traagjes de hut weer bij elkaar gevlochten. Het is indrukwekkend hoe hard wilgen groeien. Sommige takken waren echt al van een flink formaat en niet meer zomaar om te buigen. Eigenlijk moet je ergens in de zomer al wat takken weghalen of vervlechten in de hut.  Alleen ben ik voorzichtig vanwege de mogelijke vogels die bovenin de hut broeden. Ik zag best wel vaak een merel de hut in en uit vliegen. Een broedsel storen, wil ik niet op mijn geweten hebben. Zeker in deze tijd waarin elke vogel telt.  Het is een flink karwei, maar levert ook heel mooie resultaten op. De takken heb ik over het dak heen getrokken en soms ook langs de zijkant geleid. Zo ontstaat een vervlochten geheel. Ik weet niet zeker of alle takken het redden. Sommige braken tijdens het buigen voor een deel....