Doorgaan naar hoofdcontent

Bouwstop - Tiny House Farm

We hebben voor het eerst echt binnen gestaan. Wat een prachtige kozijnen en ramen zitten er in ons nieuwe huis. Compleet met bescherming tegen inbraak. Je kunt de deur muurvast openzetten, door enkel de deurklink te verdraaien. Het is even wennen, maar ziet er heel vernuftigd uit.

Binnen kijken we onze ogen uit. Onderwijl ruiken we het hout. Hoe heerlijk ruikt dit hout uit Zweden. Voor elke boom die gekapt is, worden 2 nieuwe gepland. Wat een verrijking. Zo verdwijnen de bossen niet en wordt het hout duurzaam verbouwd.

Als ik aankom, verwonder ik mij wel over de vele belangstelling. Er is een kijker die er al eerder is dan wij. Hij woont in de buurt vertelt hij. Aan de vele foto’s van toekomstige buren maar ook van andere bekenden, maak ik op dat veel mensen even een kijkje komen nemen. Iemand die mij kent van mijn blog, stuurt foto’s door. Ook hij heeft een kijkje genomen.

De foto vanaf de A27 heb ik nog niet gezien. We hebben al berichten gekregen van mensen dat ze vanaf de snelweg ons huis ook kunnen zien. Dat terwijl het toch echt bijna 1500 meter afstand is tussen autobaan en huis. De vliegtuigen voor vliegveld Lelystad vliegen straks lager over dan deze afstand.

Verder is het deze week rustig wat betreft de bouw. De bouwers zijn er even tussenuit. Bouwstop, noemt onze bouwer Martin het. De schrik slaat mij om het hart als ik hoor. Ik denk meteen: wat heeft de gemeente nu weer bedacht. Nee, het is een vrijwillige bouwstop om de hardwerkende bouwlui ook even rust te gunnen.

En zo hebben wij tijd om badkamertegels uit te zoeken, na te denken over een boiler en of we wel of geen zonnepanelen op het dak willen. Het worden 6 zonnepanelen, een prachtig tegelsetje en een doorstroomboiler. Ik denk dat we er misschien nog wel windenergie zullen afnemen als die hoge molens langs de A27 komen.

Wie weet…

Reacties

Populaire posts van deze blog

67 potten

  Stadslandbouw hoort bij Oosterwold. Als ik mensen vertel waar ik woon dan beginnen ze vaak over de doorwaadbare zone en stadslandbouw. Wat doe jij eraan, zeggen ze dan. Er klinkt een soort verwijt in door. Meestal hebben ze klokken horen luiden, maar waar de klepels hangen.... Gazons De wijk is vergeven van de groene gazons waar weinig landbouw te bespeuren is. Dat stemt droevig omdat de opzet van de wijk is dat mensen in elk geval voor een deel in hun eigen voedsel voorzien. De gemeente noemde een tijdje terug ineens een percentage van 10 procent. Oosterwold zou voor 10 procent van de voedselvoorziening in Almere moeten voorzien.  Geen idee waar dat percentage vandaan komt, zal ook van iemand komen die dezelfde klok heeft horen luiden. Ik las over Den Bommel op Goeree-Overflakkee waar volkstuintjes worden opgeofferd voor woningbouw . De grond verkopen aan een projectontwikkelaar is veel lucratiever. Onder het mom van woningnood zijn de volkstuintjes het eerste doelwit. Gee...

Kappen

Ik hoor het gezaag in de bosstrook vlakbij ons huis. Ik weet het. De boomploeg een paar weken terug waarschuwde mij al: hier gaat worden gekapt. Mannen met laarzen, zaagvrije broeken en grote motorzagen bevestigen het als ik wat later mijn wandeling door het bos loop. Rob Bijlsma vertelde het mij deze zomer in zijn boek: Kerken van goud, dominees van hout . Staatsbosbeheer is een ordinaire boomproducent die geld moet ophalen met het kappen van zijn kostbare bossen. De energietransitie vraagt heel veel hout. De korrels - pellets - zijn nodig om 'groene energie' op te wekken.  Bijlsma pleit juist voor minder beheren (lees: kappen) en meer observeren (gewoon laten staan en zien wat er gebeurt). Er is zo verschrikkelijk veel te ontdekken wat we nog niet weten. Populieren Dit keer moeten de populieren eraan geloven. Ik zag het al bij het Almeerse kasteel, hoe het aangrenzende bos aan de andere kant van het fietspad uitgedund werd van populieren. Als er een bos aan moet geloven, voel...

Wilgenhut

De wilgenhut in de tuin groeit flink door. Sinds afgelopen zomer zijn er flinke staken bijgekomen. Ze wijzen allemaal naar de lucht. Om de hut weer een beetje verversing te geven heb ik deze wintermaanden heel traagjes de hut weer bij elkaar gevlochten. Het is indrukwekkend hoe hard wilgen groeien. Sommige takken waren echt al van een flink formaat en niet meer zomaar om te buigen. Eigenlijk moet je ergens in de zomer al wat takken weghalen of vervlechten in de hut.  Alleen ben ik voorzichtig vanwege de mogelijke vogels die bovenin de hut broeden. Ik zag best wel vaak een merel de hut in en uit vliegen. Een broedsel storen, wil ik niet op mijn geweten hebben. Zeker in deze tijd waarin elke vogel telt.  Het is een flink karwei, maar levert ook heel mooie resultaten op. De takken heb ik over het dak heen getrokken en soms ook langs de zijkant geleid. Zo ontstaat een vervlochten geheel. Ik weet niet zeker of alle takken het redden. Sommige braken tijdens het buigen voor een deel....