Doorgaan naar hoofdcontent

Zondagmiddagrondje - Tiny House Farm

Op zondagmiddag even een rondje fietsen. Tijd om weer eens naar de plek waar we hopelijk volgend jaar rond deze tijd zullen wonen. Het is flink trappen op deze mooie januaridag. De zon staat al laag. Het is ook al na 15 uur. De vorst breekt voorzichtig door. Op onbeschutte plekken zijn de plassen bevroren. Verder vooral genieten van het licht.
We kijken even niet langs de A6. Hier lijkt al het bos verdwenen. De afgeknotte boomstronken steken treurig uit de bodem. Hier heeft een bos gestaan. De bomen zijn gekapt om plaats te maken voor het asfalt. Als heuse overwinnaar sjeest het verkeer over de snelweg langs. Genadeloos. In het gezoef en jakkeren van de motoren hoor ik de overwinningskreet.

Verderop door het Waterlandsebos. De snelweg klinkt steeds zachter. Gedempt door de bomen. Ondanks het ontbreken van bladeren, is het best groen. Je kunt wel ver kijken nu de bladeren er niet zijn. De rij met stammen reikt ver. De zon schittert tussen de bomen door. Verder is het stil. Een enkele bijzondere vogel daargelaten. Soms hoor je de buizerd miauwen als een kat.

We fietsen langs Stadslandgoed De Kemphaan over de 4 metalen bruggetjes, voorbij de vuilnisbelt. Ook hier zijn een groot aantal bomen gekapt. Waarvoor weet ik niet. De beversporen van voorheen, zie ik niet meer. Als we even later over de brug over de vaart fietsen, is het niet zo heel ver meer in de richting van de Tureluurweg. Nog een klein stukje.

Het is ruim 45 minuten fietsen van Almere Stad naar ons nieuwe stekkie. Er wordt hard gewerkt, zien we. De kavels aan de Auguste Comteweg krijgen hun grondverhoging. Binnenkort kunnen hier de heipalen in de grond. Het zijn 5 kavels die de verhoging voor hun roodkavel krijgen. De huidige 3 woningen aan deze straat, worden binnenkort aangevuld met 5 nieuwe huizen.

De grond is erg drassig. De temperatuur is hier net iets boven het vriespunt. Als ik mijn voeten iets buiten het asfalt zet, zakken ze weg in de zeeklei. Een vrouw die net heeft staan kijken, maakt haar bemodderde schoenen schoon. Wij stappen weer op de fiets om door te rijden naar de Groene Kathedraal.

Mooi zoals de zakkende zon hier schijnt. Als je in het zonlicht kijkt, zie je de zendmast van Hilversum duidelijk. Het verkeer op de Waterlandseweg trekt zich weinig aan van het mooie uitzicht. De bomen zijn kaal, maar zo vol kleur in deze tijd van het jaar. Alle takken wijzen zo statig omhoog en er groeit prachtig mos op de bast.

De avondschemering helpt ons om misschien wat wild te spotten. Doris ziet opeens 3 reeën in het veld staan. Ze kijken aandachtig in onze richting. Eentje verschrikt. De witte spiegels vallen wel heel erg op boven de donkere aarde. Ze rennen achter elkaar weg. Ze zijn ontzettend snel, zien we. Een mooi moment om letterlijk oog in oog met de natuur te staan.

Het lange fietspad langs de vaart, soms zwieren we iets van het water af. In het open veld bij de Kemphaan hangt een dikke rooklaag. Hier branden de haardjes misschien iets te goed. De rook gedraagt zich als mist en hangt over de donkere aarde van het geploegde land. Alles is in rust in de winter.

Bij het kasteel lopen een paar fietsers over de brug. Wij gaan erlangs. Ik heb koude handen en ijskoude voeten. De natte schoenen helpen niet mee om lekker warm te blijven. Als we terug langs de A6 fietsen, verwonderen we ons over al het bos dat hier is weggekapt. Allemaal voor de uitbreiding van de snelweg en het Floriadeterrein. Zo hebben we ter ontspanning de route gereden die straks dagelijks kost is.

Een schrale troost voor al die gekapte bomen is dat het compensatiebos van 30.000 bomen vlak achter ons nieuwe huis zal worden gepland. Hopelijk zullen wij wat vaker een ree mogen zien en wat minder het kale asfalt en het voorbijrazende verkeer.

Reacties

Populaire posts van deze blog

67 potten

  Stadslandbouw hoort bij Oosterwold. Als ik mensen vertel waar ik woon dan beginnen ze vaak over de doorwaadbare zone en stadslandbouw. Wat doe jij eraan, zeggen ze dan. Er klinkt een soort verwijt in door. Meestal hebben ze klokken horen luiden, maar waar de klepels hangen.... Gazons De wijk is vergeven van de groene gazons waar weinig landbouw te bespeuren is. Dat stemt droevig omdat de opzet van de wijk is dat mensen in elk geval voor een deel in hun eigen voedsel voorzien. De gemeente noemde een tijdje terug ineens een percentage van 10 procent. Oosterwold zou voor 10 procent van de voedselvoorziening in Almere moeten voorzien.  Geen idee waar dat percentage vandaan komt, zal ook van iemand komen die dezelfde klok heeft horen luiden. Ik las over Den Bommel op Goeree-Overflakkee waar volkstuintjes worden opgeofferd voor woningbouw . De grond verkopen aan een projectontwikkelaar is veel lucratiever. Onder het mom van woningnood zijn de volkstuintjes het eerste doelwit. Gee...

Kappen

Ik hoor het gezaag in de bosstrook vlakbij ons huis. Ik weet het. De boomploeg een paar weken terug waarschuwde mij al: hier gaat worden gekapt. Mannen met laarzen, zaagvrije broeken en grote motorzagen bevestigen het als ik wat later mijn wandeling door het bos loop. Rob Bijlsma vertelde het mij deze zomer in zijn boek: Kerken van goud, dominees van hout . Staatsbosbeheer is een ordinaire boomproducent die geld moet ophalen met het kappen van zijn kostbare bossen. De energietransitie vraagt heel veel hout. De korrels - pellets - zijn nodig om 'groene energie' op te wekken.  Bijlsma pleit juist voor minder beheren (lees: kappen) en meer observeren (gewoon laten staan en zien wat er gebeurt). Er is zo verschrikkelijk veel te ontdekken wat we nog niet weten. Populieren Dit keer moeten de populieren eraan geloven. Ik zag het al bij het Almeerse kasteel, hoe het aangrenzende bos aan de andere kant van het fietspad uitgedund werd van populieren. Als er een bos aan moet geloven, voel...

Wilgenhut

De wilgenhut in de tuin groeit flink door. Sinds afgelopen zomer zijn er flinke staken bijgekomen. Ze wijzen allemaal naar de lucht. Om de hut weer een beetje verversing te geven heb ik deze wintermaanden heel traagjes de hut weer bij elkaar gevlochten. Het is indrukwekkend hoe hard wilgen groeien. Sommige takken waren echt al van een flink formaat en niet meer zomaar om te buigen. Eigenlijk moet je ergens in de zomer al wat takken weghalen of vervlechten in de hut.  Alleen ben ik voorzichtig vanwege de mogelijke vogels die bovenin de hut broeden. Ik zag best wel vaak een merel de hut in en uit vliegen. Een broedsel storen, wil ik niet op mijn geweten hebben. Zeker in deze tijd waarin elke vogel telt.  Het is een flink karwei, maar levert ook heel mooie resultaten op. De takken heb ik over het dak heen getrokken en soms ook langs de zijkant geleid. Zo ontstaat een vervlochten geheel. Ik weet niet zeker of alle takken het redden. Sommige braken tijdens het buigen voor een deel....