Doorgaan naar hoofdcontent

Hazelaar in bloei - Tiny House Farm

De aankoop en aanplant van de struiken en bomen van Heg en Landschap, geven ook een heel andere dimensie. Zo ontdek ik al wandelend door het bos in de natuur, maar ook in stadse bossages allerlei struiken en bomen die ik voorheen hooguit alleen van naam kende. Nu herken ik ze in de vrije natuur. Zoals de sleedoorn, de rode kornoelje én de hazelaar.

Bloeiende hazelaar in februari

Allebei bloeien ze eind januari, begin februari. Je ziet ze nu overal bloeien. En vooral de vrouwelijke bloemetjes zijn heel mooi. Ze zijn piepklein met nog veel kleinere rode blaadjes. Het nodigt uit om even stil te staan en gewoon te kijken. Wat mooi om te zien, zo klein en ook zo veel hoop scheppend voor het komende voorjaar. Inderdaad, de lente staat in de startblokken met de bloei van de hazelaar.

Mannelijke katjes van hazelaar zijn goed te herkennen

Bloeiende hazelaars

En uitgerekend die hazelaar is nu heel bijzonder: hij staat in bloei. Al eind december en in januari bloeien de mannelijke bloemen. Het zijn katjes, dit zijn lange slierten die als ze helemaal rijp zijn loslaten in de wind. De vrouwelijke bloeiwijze is even spectaculair: de hele kleine rode bloemetjes.

Vrouwelijk en mannelijke bloeiwijze hazelaar

Het zijn hele kleine dingetjes waar ik eerder zo aan voorbij liep. Maar nu ik zelf zo druk de laatste bomen van die grote lading aan het planten ben, zie ik het ook om mij heen. Zoals de zwangere ineens overal kinderwagens ziet, zo zie ik al die mooie bomen en vooral struiken. Schitterend.

Vrouwelijke bloeiwijze hazelaar

Knoppen aan bomen en struiken

De hazelaars in onze tuin zijn nog niet zover. Maar ik kan niet wachten tot de knoppen van de bomen en struiken die ik plant zullen uitkomen. En er zitten heel veel knoppen aan. Het schept hoop. De eigenwijze kleine blaadjes die bovenin de wilde liguster zitten. Of de knoppen aan de winterlinde, de lijsterbes en de wilg. In de winter mag dan alles in ruststand staan. Het lijkt wel of het voorjaar elk moment kan losbarsten.

Bloeiende hazelaar detail

Al dat groen! Ik sta te popelen van ongeduld. Maar nog even snel wat planten voordat de bomen en struiken echt beginnen te wortelen.

Reacties

Populaire posts van deze blog

67 potten

  Stadslandbouw hoort bij Oosterwold. Als ik mensen vertel waar ik woon dan beginnen ze vaak over de doorwaadbare zone en stadslandbouw. Wat doe jij eraan, zeggen ze dan. Er klinkt een soort verwijt in door. Meestal hebben ze klokken horen luiden, maar waar de klepels hangen.... Gazons De wijk is vergeven van de groene gazons waar weinig landbouw te bespeuren is. Dat stemt droevig omdat de opzet van de wijk is dat mensen in elk geval voor een deel in hun eigen voedsel voorzien. De gemeente noemde een tijdje terug ineens een percentage van 10 procent. Oosterwold zou voor 10 procent van de voedselvoorziening in Almere moeten voorzien.  Geen idee waar dat percentage vandaan komt, zal ook van iemand komen die dezelfde klok heeft horen luiden. Ik las over Den Bommel op Goeree-Overflakkee waar volkstuintjes worden opgeofferd voor woningbouw . De grond verkopen aan een projectontwikkelaar is veel lucratiever. Onder het mom van woningnood zijn de volkstuintjes het eerste doelwit. Gee...

Kappen

Ik hoor het gezaag in de bosstrook vlakbij ons huis. Ik weet het. De boomploeg een paar weken terug waarschuwde mij al: hier gaat worden gekapt. Mannen met laarzen, zaagvrije broeken en grote motorzagen bevestigen het als ik wat later mijn wandeling door het bos loop. Rob Bijlsma vertelde het mij deze zomer in zijn boek: Kerken van goud, dominees van hout . Staatsbosbeheer is een ordinaire boomproducent die geld moet ophalen met het kappen van zijn kostbare bossen. De energietransitie vraagt heel veel hout. De korrels - pellets - zijn nodig om 'groene energie' op te wekken.  Bijlsma pleit juist voor minder beheren (lees: kappen) en meer observeren (gewoon laten staan en zien wat er gebeurt). Er is zo verschrikkelijk veel te ontdekken wat we nog niet weten. Populieren Dit keer moeten de populieren eraan geloven. Ik zag het al bij het Almeerse kasteel, hoe het aangrenzende bos aan de andere kant van het fietspad uitgedund werd van populieren. Als er een bos aan moet geloven, voel...

Wilgenhut

De wilgenhut in de tuin groeit flink door. Sinds afgelopen zomer zijn er flinke staken bijgekomen. Ze wijzen allemaal naar de lucht. Om de hut weer een beetje verversing te geven heb ik deze wintermaanden heel traagjes de hut weer bij elkaar gevlochten. Het is indrukwekkend hoe hard wilgen groeien. Sommige takken waren echt al van een flink formaat en niet meer zomaar om te buigen. Eigenlijk moet je ergens in de zomer al wat takken weghalen of vervlechten in de hut.  Alleen ben ik voorzichtig vanwege de mogelijke vogels die bovenin de hut broeden. Ik zag best wel vaak een merel de hut in en uit vliegen. Een broedsel storen, wil ik niet op mijn geweten hebben. Zeker in deze tijd waarin elke vogel telt.  Het is een flink karwei, maar levert ook heel mooie resultaten op. De takken heb ik over het dak heen getrokken en soms ook langs de zijkant geleid. Zo ontstaat een vervlochten geheel. Ik weet niet zeker of alle takken het redden. Sommige braken tijdens het buigen voor een deel....