Doorgaan naar hoofdcontent

Anterieure Overeenkomst - Tiny House Farm

Het tekenen van de Anterieure Overeenkomst is een grote stap tussen alle stapjes op weg naar ons nieuwe huis in Oosterwold. Gisteren tekenden we de overeenkomst met de gebiedsregisseur Ivonne de Nood.

Elke stap is een stapje dichterbij naar de ontwikkeling van ons landje op de Tiny House Farm in Oosterwold. Het is nog een lange weg en ik verwacht niet dat we dit jaar al kunnen bouwen. Maar het kan opeens heel snel gaan, leert de ervaring. Dus wie weet, valt het mee.

Klein stukje vuursteen

Verder kregen we nieuwe informatie rond de stand van zaken bij ons project. De ontwikkelingen met de vondst van een klein stukje vuursteen zijn wel zorgelijk. Het leek er eerst op dat dit steentje buiten de Tiny House Farm was gevonden, maar nu blijkt het op de plek van ons gemeenschapsgebouw te liggen.


Er is vervolgonderzoek noodzakelijk. Heel spannend, vooral voor de nabijgelegen percelen. We hopen dat de schade meevalt en het bij deze splinter vuursteen zal blijven. Mocht er meer omhoog komen, dan zullen de plannen moeten wijzigen.

Gemeenschapsgebouw

Ook is er zojuist al een heuse vereniging opgericht. De statuten zijn richtlijnen, als alles opgeleverd wordt, geven we zelf richting aan de koers die we als vereniging zullen gaan. Wat doen we met de gemeenschappelijke gronden en hoe pakken we het beheer van het gemeenschapsgebouw aan.


We kregen een mooie presentatie over het Helofytenfilter dat ontwikkeld wordt. Daarover meer in een volgend blog. De notaris heeft verteld over de gang van zaken hoe het gaat verlopen om de grond van de gemeente te krijgen. Een ingewikkeld verhaal. Net als dat de planning. Het gaat nog wel even duren.

Ik verwacht dat het begin volgend jaar zover is…

Reacties

Populaire posts van deze blog

67 potten

  Stadslandbouw hoort bij Oosterwold. Als ik mensen vertel waar ik woon dan beginnen ze vaak over de doorwaadbare zone en stadslandbouw. Wat doe jij eraan, zeggen ze dan. Er klinkt een soort verwijt in door. Meestal hebben ze klokken horen luiden, maar waar de klepels hangen.... Gazons De wijk is vergeven van de groene gazons waar weinig landbouw te bespeuren is. Dat stemt droevig omdat de opzet van de wijk is dat mensen in elk geval voor een deel in hun eigen voedsel voorzien. De gemeente noemde een tijdje terug ineens een percentage van 10 procent. Oosterwold zou voor 10 procent van de voedselvoorziening in Almere moeten voorzien.  Geen idee waar dat percentage vandaan komt, zal ook van iemand komen die dezelfde klok heeft horen luiden. Ik las over Den Bommel op Goeree-Overflakkee waar volkstuintjes worden opgeofferd voor woningbouw . De grond verkopen aan een projectontwikkelaar is veel lucratiever. Onder het mom van woningnood zijn de volkstuintjes het eerste doelwit. Gee...

Kappen

Ik hoor het gezaag in de bosstrook vlakbij ons huis. Ik weet het. De boomploeg een paar weken terug waarschuwde mij al: hier gaat worden gekapt. Mannen met laarzen, zaagvrije broeken en grote motorzagen bevestigen het als ik wat later mijn wandeling door het bos loop. Rob Bijlsma vertelde het mij deze zomer in zijn boek: Kerken van goud, dominees van hout . Staatsbosbeheer is een ordinaire boomproducent die geld moet ophalen met het kappen van zijn kostbare bossen. De energietransitie vraagt heel veel hout. De korrels - pellets - zijn nodig om 'groene energie' op te wekken.  Bijlsma pleit juist voor minder beheren (lees: kappen) en meer observeren (gewoon laten staan en zien wat er gebeurt). Er is zo verschrikkelijk veel te ontdekken wat we nog niet weten. Populieren Dit keer moeten de populieren eraan geloven. Ik zag het al bij het Almeerse kasteel, hoe het aangrenzende bos aan de andere kant van het fietspad uitgedund werd van populieren. Als er een bos aan moet geloven, voel...

Wilgenhut

De wilgenhut in de tuin groeit flink door. Sinds afgelopen zomer zijn er flinke staken bijgekomen. Ze wijzen allemaal naar de lucht. Om de hut weer een beetje verversing te geven heb ik deze wintermaanden heel traagjes de hut weer bij elkaar gevlochten. Het is indrukwekkend hoe hard wilgen groeien. Sommige takken waren echt al van een flink formaat en niet meer zomaar om te buigen. Eigenlijk moet je ergens in de zomer al wat takken weghalen of vervlechten in de hut.  Alleen ben ik voorzichtig vanwege de mogelijke vogels die bovenin de hut broeden. Ik zag best wel vaak een merel de hut in en uit vliegen. Een broedsel storen, wil ik niet op mijn geweten hebben. Zeker in deze tijd waarin elke vogel telt.  Het is een flink karwei, maar levert ook heel mooie resultaten op. De takken heb ik over het dak heen getrokken en soms ook langs de zijkant geleid. Zo ontstaat een vervlochten geheel. Ik weet niet zeker of alle takken het redden. Sommige braken tijdens het buigen voor een deel....